Page images
PDF
EPUB
[blocks in formation]

Quarto,

de laetabun.

tione.

39. (Vers. 25.). Quarto tangitur laetabunda exsultatio in recognitionem beneficii, ibi: Dicens, da exsulta- quia sic fecit mihi Dominus. Simile Genesis vigesimo primo3: « Risum fecit mihi Dominus; quicumque audierit, corridebit mihi ». — In diebus, quibus respexit auferre opprobrium meum inter homines, opprobrium scilicet sterilitatis; Genesis trigesimo: «< Concepit Rachel et peperit, dicens: Abstulit Deus opprobrium meum ». Hoc erat opprobrium inter homines, propter illud Deuteronomii septimo: << Non erit sterilis apud te utriusque sexus ». Unde dicitur primi Regum primo, quod «< aemula Annae affligebat eam in tantum, ut exprobraret, quod con

clusisset Dominus vulvam eius ». Et propter hoc gaudebat, secundum illud Psalmi: « Qui habitare facit sterilem in domo, matrem filiorum laetantem ».

Tria dicuntur etiam de conceptu Salvatoris.

40. In mense autem sexto etc. Egit auctor supra de conceptione praecursoris, quae fuit in fecundatione sterilis; in hac parte agit de conceptione Salvatoris, quae fuit in fecundatione Virginis. Haec autem fecundatio est facta, Deo efficiente, Angelo nuntiante et Virgine consentiente, ut reparatio lapsui responderet, sicut dicit Bernardus : « Placuit Deo eodem modo et ordine sibi reconciliare hominem, quo noverat cecidisse ». Ideo pars ista habet tres partes; in prima insinuatur destinatio nuntii a Deo; in secunda, exsecutio ministerii ab Angelo, ibi: Et ingressus Angelus ad eam; in tertia, assecutio propositi, mediante consensu virgineo, ibi: Dixit autem Maria ad Angelum: Ecce ancilla etc.

Primo describitur destinatio nuntii quoad quatuor.

Destinatio autem nuntii describitur debito modo facta ex parte temporis, legati, loci et personae, ad quam mittitur nuntius Dei.

temporis.

41. (Vers. 26.). Congruentiam temporis insinuat, Congruentia cum dicit: In mense autem sexto, scilicet a conceptione Ioannis, qui fuit Martius, in quo mense homo et mundus fuerat conditus, in quo etiam per Christi incarnationem erat renovandus, ut sic reparatio responderet primae conditioni, ut impleri videatur illud Isaiae sexagesimo sexto: « Sicut caeli novi et terra nova, quae ego facio stare coram me, dicit Dominus; sic stabit semen vestrum et nomen vestrum. Et erit mensis ex mense, et Sabbatum ex Sabbato ». Nec etiam senarius numerus vacat a mysterio; quia enim perfectus est, ideo homo, inter cetera opera Dei perfectus, sexta die est conditus 10. Ideo et Christus venit sexta aetate et sexto millenario annorum et sexto mense conceptus et sexta feria

[merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]

66, 22. seq. In libello de Argumentis lunae, quod habetur inter opera Bedae, dicitur: « In illo mense [Martio] factus est mundus, et ille mensis fuit principium anni apud antiquos Romanos in tempore Romuli ». Cfr. Glossa ordinaria in Gen. 4, 44. (ex Beda, I. Hexaëm.): « Patet in his verbis, quod verno tempore mundus perfectus est » etc. Ibid. Lyranus observat, apud Hebraeos duplicem hac de re esse opinionem, scil. mundum factum esse vel in mense Martio, vel in mense Septembri. – August., IV. de Trin. c. 5. n. 9: Octavo enim Calendas Aprilis [25 Martii] conceptus creditur [Christus], quo et passus. 10 Cfr. Gen. 4, 26. seqq. Subinde allegatur Gal. 4, 4. De perfectione numeri senarii vide I. Sent. d. 2. q. 4. scholion. Quod Christus sexta aetate venit, docet August., 83 Qq. 64. n. 2. Glossa ordinaria (ex exposit. in Evang. Luc. inter opera Hieron.) in Luc. 1, 26: Sicut sexto mense missus est Gabriel Angelus a Deo in civitatem Galilaeae, ita sexto millenario missus est Christus. De die et hora crucifixionis cfr. Comment. in Pro millenario Vat. numero. loan. 19, 14. n. 15. et 25.

[ocr errors]

-

[ocr errors]

passus et sexta hora in cruce suspensus, ut sic significetur advenire in plenitudine temporum et perfectione, qui conceptus est sexto mense; ad Galatas quarto: «At ubi venit plenitudo temporis, misit Deus Filium suum » etc.

42. Congruentiam legati notat, cum dicit: MisCongruentia sus est Angelus Gabriel a Deo, ut sic respondeat legali. reparatio lapsui, et, quemadmodum homo lapsus est per suggestionem angeli mali, sic resurgat per ministerium boni; Proverbiorum decimo tertio 1: « Nuntius impii corruet in malum; legatus fidelis, sanitas »; respondeat etiam impletio promissioni, ut, sicut per Gabrielem mysterium illud praedictum fuit Danieli, sic apertum fuit Virgini; Danielis nono: « Ecce, vir Gabriel, quem videram in visione, a principio, cito volans, tetigit me in tempore sacrificii. vespertini et docuit me »; et post: « Septuaginta hebdomadae abbreviatae sunt super populum tuum et super urbem sanctam tuam, ut consummetur praevaricatio, et finem accipiat peccatum, et deleatur iniquitas, et adducatur iustitia sempiterna, et impleatur visio et prophetia, et ungatur Sanctus Sanctorum ». Et nota, quod missus dicitur a Deo. Bernardus : « Ab ipso Deo mitti perhibetur»; in quo notatur, quod <«< nulli beatorum spirituum suum ante quam Virgini revelasse putetur consilium, excepto dumtaxat Archangelo Gabriele »; et quia a Deo erat, denuntiationi divini mysterii congruebat.

loci.

2

3

43. Congruentiam loci notat in hoc quod ait: Congruentia In civitatem Galilaeae, cui nomen Nazareth, iuxta quod praedixerat Dominus per Isaiam, nono ; « Aggravata est via maris trans Iordanem Galilaeae gentium, populus, qui ambulabat in tenebris, vidit lucem magnam ». In hoc ergo, quod in civitatem Galilaeae missus est, quae erat confinium Iudaeorum et gentium, significatur, quod illum venit annuntiare, qui promissus fuerat Abrahae Genesis vigesimo secundo : « In semine tuo benedicentur universae cognationes terrae » ; et illud Jacob, Genesis penultimo: << Ipse erit exspectatio gentium ». In hoc, quod civitas illa Nazareth vocatur, quae flos interpretatur, significatur, quod illum veniebat praenuntiare, qui est << flos campi et lilium convallium »>, Canticorum secundo; et Isaiae undecimo: Egredietur virga

[blocks in formation]

personae.

pudica.

44. (Vers. 27.). Congruentiam personae insinuat Congruentia in hoc quod dicit: Ad virginem desponsatam; cuius congruentia ostenditur pudica, cum dicit: Vir- Ostenditar ginem; primae ad Corinthios septimo: « Mulier innupta et virgo cogitat quae Dei sunt, quomodo sit sancta corpore et spiritu ». Bernardus: « Missus est ad Virginem, virginem carne, virginem mente, virginem professione, virginem, qualem describit Apostolus, mente et corpore sanctam ». Ostenditur etiam Probata. probata, cum dicit: Desponsatam viro, cui nomen erat Ioseph etc., ut scilicet «< Ioseph, vir iustus », secundum quod dicitur Matthaei primo, esset testis castitatis ipsius, secundum illud Proverbiorum ultimo: « Et vir eius laudabit eam ». Bernardus: « Virum nominat, non quia maritus, sed quia homo virtutis et iustus erat »; et ideo fuit testis legitimus. Bernardus: « Uno tali consilio secretis caelestibus et admittitur testis, et exluditur hostis, et integra servatur fama Virginis Matris; alioquin, quomodo pepercisset iustus adulterae »>?<«< Quia zelus et furor viri non parcet », Proverbiorum sexto. Ostenditur Promissa. etiam promissa in hoc quod dicit: De domo David; quod refertur ad Virginem et Ioseph, quia uterque de semine David, cui facta erat repromissio in Psalmo : « Iuravit Dominus David veritatem et non frustrabitur eam; de fructu ventris tui» etc. Bernardus: << Ambo erant de domo et familia David; sed in altera completa est veritas, quam iuravit Dominus David, altero tantum teste et conscio», scilicet ipso Ioseph. - Ostenditur etiam praenominata Praenomiin hoc quod dicit: Et nomen Virginis Maria. Maria enim stella maris interpretatur, et sic ostenditur impleta illa prophetia Balaam; Numerorum vigesimo quarto 10: « Orietur stella ex lacob, et con

[ocr errors]

nata.

[merged small][ocr errors][merged small]

8 Vers. 1. seq.

Su

* Vers. 18. Tres seqq. loci sunt Gen. 49, 10; Cant. 2, 1. et Isai. 11, 4. - Hieron., de Nominibus Hebraicis, Novi testam. de Matthaeo: Nazareth flos, aut virgultum eius, vel munditiae, aut separatus, vel custodita.

Epist. 57. (alias 101.) n. 7: Nam in eo loco, ubi nos legimus atque transtulimus: Exiet virga de radice lesse, et flos de radice eius ascendet (Isai. 41, 4.), in Hebraeo iuxta linguae illius aux ita scriptum est: Exiet virga de radice lesse et Nazareus de radice eius crescet. Cfr. IV. Commentar. in Isai. 1. Subinde respicitur loan. 4, 46: Et dixit ei Nathanael: A Nazareth potest aliquid boni esse? Vide Comment. Bonav.

in hunc locum (n. 93.), ubi etiam sententia Hieronymi modo allata profertur.

* Serm. 3. in Annuntiat. B. Mariae, n. 7. Cfr. sermo 2. de Adventu Domini, n. 3. Sequitur Cant. 2, 12.

" Vers. 34. Verba Bernardi habentur in homil. 2. super Missus est, n. 4.

s Vers. 19. Sequitur Prov. 31, 28. Duo seqq. loci Bernardi inveniuntur homil. 2. super Missus est, n. 15. et 13, post quem allegatur Prov. 6, 34.

[ocr errors]

9 Psalm. 131, 44. Verba Bernardi sumta sunt ex homil. 2. super Missus est, n. 16, in quorum fine textus originalis habet: altero tamen [ita et A] conscio et teste adimpletae promissionis.

10 Vers. 17.

[blocks in formation]
[ocr errors]

Subinde allegatur Eccli. 50, 6. et Apoc. Hieron., de Nominibus Hebraicis, Novi testam. de

nominetur

Maria.

surget virga de Israel »; Ecclesiastici quinquagesimo: Quasi stella matutina in medio nebulae »; Apocalypsis ultimo: <«< Ego sum radix et genus David, stella splendida et matutina ».

[ocr errors]

45. Ideo ergo nominat Virginem, ut ostendatur, Ratio 1, cur ipsam fuisse praeparatam, non casu inventam. Bernardus : « Non est noviter, aut fortuito inventa, sed a saeculo electa, ab Altissimo praecognita, sibi praeparata, sibi et servata, a Patribus praesignata, a Prophetis promissa ». Quod enim Moysi monstratum est in rubo et igne, Aaron in virga et flore, Gedeoni in vellere et rore, hoc Salomon praevidit in forti muliere et eius pretio, Ieremias praececinit de femina et viro, apertissime declarat Isaias de virgine et domo, Gabriel tandem exhibuit ipsam Ratio 2. Virginem salutando. — Vel ideo nominat Virginem, Vel ideo nominat Virginem, ut nos doceat nomen ipsius in necessitatibus invocare; unde Bernardus in Homilia 2: « O quisquis te intelligis in huius saeculi profluvio magis inter procellas et tempestates fluctuare quam super terram ambulare; respice stellam, voca Mariam! Si iactaris superbiae undis, si ambitionis, si detractionis, si aemulationis; respice stellam, voca Mariam. Si ira, aut avaritia, aut carnis illecebra naviculam concusserit mentis; respice stellam, voca Mariam. Si criminum immanitate turbatus, si conscientiae foeditate confusus, barathro desperationis incipias absorberi; respice ad Mariam ». Unde et dicit: « Ipsa tenente, non corruis; ipsa protegente, non metuis; ipsa duce, Ratio 3. non fatigaris; ipsa propitia, pervenis ». Vel ideo

nominat, ut insinuet nomen eius mysterio plenum secundum triplicem interpretationem 3, per quam triplicem statum intelligimus salvandorum: activos per mare amarum, contemplativos per stellam, praelatos per dominium.

[merged small][merged small][merged small][ocr errors]
[blocks in formation]

Primo in

salutationis

ingressu Angelus fa cit tria.

Primo ergo praemittitur salutationis ingressus, Divisio. secundo additur narrationis processus, in quo introducitur primo Angelus salutans, et deinde Virgo auscultans, ibi: Quae cum audisset etc. Introducit ergo Evangelista, Angelum in suo ingressu a salutatione sumsisse exordium; in qua salutatione ipsius captat benevolentiam, erigit confidentiam et exhibet reverentiam. Ostendit enim eam commendabilem a bonitatis plenitudine, et ideo amabilem; a dignitatis altitudine, et ideo venerabilem; a laudis amplitudine, et ideo praedicabilem. Et propter haec tria designata fuit per ar- Maria figucam foederis, de qua dicitur ad Hebraeos nono, cam. quod continebat tria, scilicet « virgam Aaron, tabulas Legis et manna »; ut sic ostendatur, quod ipsa erat dulcis et amabilis per manna, venerabilis per virgam, praedicabilis et commendabilis per legem divinam. Et secundum hoc fuit in ipsa triplex ex- Triplex Vircellentia, scilicet dignitatis, virtutis et caritatis; lentia. Ecclesiastici vigesimo quarto: « Ego mater pulcrae dilectionis et timoris et agnitionis et sanctae spei ».

8

47. (Vers. 28.). Ut ergo ostendat eam amabi lem gratiositate, dicit: Ingressus Angelus ad eam, dixit: Ave, gratia plena. Et ideo bene per Esther designata est, de qua Esther secundo dicitur, quod erat formosa valde et incredibili pulcritudine, omnium oculis gratiosa et amabilis videbatur. Unde de ipsa potest dici illud Ecclesiastici vigesimo quarto: « In me omnis gratia vitae et veritatis, in me omnis spes vitae et virtutis ». Nec mirum, quia illum erat conceptura, de quo dicitur Ioannis primo: « Vidimus gloriam eius, gloriam quasi Unigeniti a Patre, plenum gratiae et veritatis»; et ideo post subditur: «< De plenitudine eius nos omnes accepimus ».

ratur per ar

ginis excel

[blocks in formation]

48. Ut autem ostendat venerabilem ex digni- Venerabilis dignitatis altate, addit: Dominus tecum; discretive dictum est, titudine. quia excellenti et singulari modo, tanquam in pro

prio tabernaculo; Ecclesiastici vigesimo quarto 9: « Qui creavit me requievit in tabernaculo meo »; Psalmus:

<< Dominus in templo sancto suo », hoc est in Vir

Matthaeo: Mariam plerique aestimant interpretari: illuminant me isti, vel illuminatrix, vel smyrna [myrrha] maris; sed mihi nequaquam videtur. Melius autem est, ut dicamus, sonare eam stellam maris, sive amarum mare; sciendumque, quod Maria sermone Syro domina nuncupetur. Cfr. Bernard., homil. 2. super Missus est, n. 17.

[ocr errors]

1 Homil. 2. super Missus est, n. 4; ibid. etiam n. 5-14. insinuantur quae sequuntur. Subinde respiciuntur Exod. 3, 2; Num. 17, 8; ludic. 6, 37. seq.; Prov. 31, 10. seqq.; Ier. 31, 22. et Isai. 7, 14.

2 Homil. 2. super Missus est, n. 17. S. Doctor plura, quae textus originalis habet, omittit. Pro Si ira G cum textu originali Si iracundia. Ibid. etiam habentur verba, quae subinde allegantur.

[merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small]

ginis utero; et rursus: « Sanctificavit tabernaculum suum Altissimus, Deus in medio eius, non commovebitur ». Bernardus 1: « Dominus tecum; illius eris mater, cuius est Deus pater; Filius paternae caritatis erit corona tuae castitatis »; ex quo super omnes sortiris inaestimabilem dignitatem, et propterea regina dicitur in Psalmo: «< Astitit regina a dextris tuis ».

49. Ut etiam ostendat ipsam laudabilem ex bePraedicabilis nedictione, subiungit: Benedicta tu in mulieribus, plitudine. propter universale remedium; primi Regum vigesimo

a laudis am.

auscultans se

pliciter com

modesta.

quinto 2: « Dixit David ad Abigail : Benedicta tu, quae prohibuisti, ne ulciscerer me manu mea ». Benedicta, inquam, in mulieribus, id est inter mulieres; Iudicum quinto: « Benedicta inter mulieres Iahel, benedicatur in tabernaculo ». Vel: benedicta in mulieribus, id est super omnes mulieres; Iudith decimo tertio: «< Benedicta es, filia, a Domino Deo excelso prae omnibus mulieribus super terram »; et iterum decimo quinto: «Benedixerunt illam omnes una voce dicentes: Tu gloria Ierusalem, tu laetitia Israel, tu honorificentia populi nostri, quia fecisti viriliter, et confortatum est cor tuum, eo quod castitatem amaveris, et post virum tuum alterum nescieris; ideo et manus Domini confortavit te, et ideo eris benedicta ». Vel: benedicta a mulieribus; Canticorum sexto 3: « Viderunt eam filiae Sion et beatissimam praedicaverunt, et reginae et concubinae laudaverunt eam ».

50. (Vers. 29.). Quae cum audisset etc. IntroIpsa Virgo duxit prius Angelum salutantem, hic introducit Virostendit tri- ginem auscultantem, in qua auscultatione ostendit, mendabilem. Virginem commendabilem esse tripliciter, in auditu In auditu est scilicet, affectu et cogitatu. — In auditu commendatur modestia, cum dicitur: Quae cum audisset, in silentio et taciturnitate auscultasset, secundum illud Ecclesiastici trigesimo secundo : « Audi tacens, et pro reverentia accedet tibi bona gratia ». Sic prompta fuit ad audiendum, licet non ad loquendum, secundum illud Iacobi primo: « Sit omnis homo velox ad audiendum, tardus autem ad loquendum ». Et propterea dicit: audisset, id est perfecte audientiam praebuisset; « auris enim bona cum omni concupiscentia audiet sapientiam », Ecclesiastici tertio.

[blocks in formation]

venter meus, a voce contremuerunt labia mea »; ut posset dicere spiritus eius illud Iob vigesimo tertio: « A facie eius turbatus sum, et considerans eum, timore sollicitor ». Exemplum huius Esther, penultimo: « Vidi te, domine, quasi Angelum Dei, et turbatum est cor meum prae timore gloriae tuae ».

prudens.

52. In cogitatu laudatur prudentia, cum dici- In cogitata tur: Et cogitabat, qualis esset ista salutatio; et hoc erat magna prudentia. Continebat enim profunditatem sapientiae, de qua Sapientiae sexto: « Cogitare de illa sensus est consummatus »; unde Danielis quarto: «Daniel, cuius nomen Balthassar, coepit intra semetipsum tacitus cogitare quasi una hora, et cogitationes eius conturbabant eum »>. Cogitationes autem Virginis, etsi turbarent propter pudorem innocentiae, non tamen perturbabant propter splendorem intelligentiae. Bernardus : « Turbata est, sed non perturbata; immo secundum illud Psalmi: Turbatus sum et non sum locutus, sed cogitavi dies antiquos » etc.

[blocks in formation]

placitum.

tia.

54. (Vers. 30.). Exprimens igitur Angelus di- Dei benevinae acceptionis beneplacitum, confortat Virginis animum et nominat: Ne timeas, Maria. Ne timeas, inquam, sed gaudeas, quia nomen tuum scriptum est in caelo, secundum quod infra dicitur ad Apostolos, decimo 10: « Gaudete, quod nomina vestra scripta sunt in caelis ». Et rationem reddit: Invenisti enim gratiam apud Deum, gratiam sci- Triplex gralicet electionis, sicut Moyses; Exodi trigesimo tertio : << Invenisti gratiam apud me, et te ipsum novi ex nomine »; sic dicitur Virgini Mariae. Gratiam etiam perfectionis, sicut Noe; Genesis sexto: « Noe invenit gratiam coram Deo »; et paulo post: «Noe vir iustus atque perfectus cum Deo ambulavit ». Gratiam desponsationis, ut fieret sponsa Dei et mater Filii Dei; Esther secundo 11: « Habuit Esther gratiam et misericordiam coram Assuero super omnes mulieres,

[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]

Dis benefi

et posuit diadema regni in capite eius ». Invenit autem gratiam propter nimiam humilitatem et mansuetudinem; lacobi quarto: «Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam »; et Ecclesiastici tertio: « Quanto magnus es, humilia te in omnibus, et coram Deo invenies gratiam ».

་་

55. (Vers. 31.). Exprimens etiam salutiferae Fecundatio- conceptionis seu fecundationis beneficium, ostendit, cium. ipsum esse proximum, cum dicit: Ecce, concipies in utero et paries filium; ut sic impleatur in te illud Isaiae septimo 1: « Ecce, virgo concipiet et pariet filium ». Et signanter dicit: Ecce, concipies in utero, ut ostendat, hoc ipsum esse magnum et mirum et novum, ut concipiat intra, nihil recipiendo ab extra; Ieremiae trigesimo primo: « Novum fecit Dominus super terram: femina circumdabit virum ». Et quia conceptum sine libidine sequitur partus sine parturitione et dolore, ideo addit: Et paries filium, secundum illud Isaiae ultimo : « Antequam parturiret, peperit. Quis audivit unquam tale, aut quis vidit huic simile»? Et quia partum sine dolore sequitur fructus uteri cum salute, ideo subdit: Vocabis nomen eius Iesum ; quia, secundum quod dicitur Actuum quarto, «< nec aliud nomen est sub caelo datum hominibus, in quo oporteat nos salvos fieri ». Huius nominis praefiguratio praecessit in Iesu, filio Nave; Ecclesiastici quadragesimo sexto: « Fortis in bello Iesus Nave, qui fuit magnus secundum nomen suum, maximus in salutem electorum Dei ». Huius etiam praefiguratio praecessit in Ioseph, de quo dicitur Genesis quadragesimo primo, quod « Pharao vertit nomen eius et vocavit eum lingua Aegyptiaca Salvatorem mundi ».

gium.

tiam singu

[ocr errors]

36. (Vers. 32.). Postremo exprimens nasciturae Prolis fasti prolis fastigium, ostendit ipsum magnum, cum dicit: Hic erit magnus. Ostendit autem, magnitudinem eius excellentissimam esse propter gratiam singularem, propter excellentiam regalem, propter potenPropter gra- tiam aeternalem. Singularem gratiam tangit, cum larem. dicit: Et Filius Altissimi vocabitur, scilicet per gratiam unionis; Filius, inquam, unigenitus, secundum illud Ioannis primo 4: « Vidimus gloriam eius, gloriam quasi Unigeniti a Patre ». Et ita aequalis erit Altissimo, secundum illud Psalmi: « Tu Dominus altissimus super omnem terram ». Quis est hic nisi Christus Dominus? de quo ad Philippenses secundo: <«< Dedit illi nomen, quod est super omne nomen, ut in nomine lesu omne genu flectatur » etc. Hoc autem nulli alii dedit, quia in solo Filio Virginis est gratia unionis.

Propter ex- 57. Regalem excellentiam insinuat, cum dicit: regalem. Et dabit illi Dominus Deus sedem David, patris

cellentiam

[merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small]

eius, id est regale solium, secundum quod David erat promissum 5: « De fructu ventris tui ponam super sedem tuam »; et secundum quod per Ieremiam Prophetam, Ieremiae vigesimo tertio, promissum fuit: <«< Ecce, dies veniunt, dicit Dominus. Et suscitabo David germen iustum, et regnabit rex et sapiens erit ». Hoc etiam primo ostensum fuit Danieli septimo, de Filio hominis, de quo dicit, quod << antiquus dierum dedit ei potestatem et honorem et regnum, et omnes populi et tribus et linguae servient ei ».

[blocks in formation]
[ocr errors]

Secundo, Virgo intertria osten

conveniens.

60. (Vers. 34.). Dixit autem Maria ad Angelum. Introduxit prius Evangelista Angelum narran- rogat, in quo tem; subiungit hic prudentissimam Virginem per- duntur. cunctantem; in qua percunctatione tria nobis explicantur, scilicet dubitatio conveniens, ratio movens et solutio satisfaciens. Conveniens dubitatio no- Dubitatio tatur, cum dicitur: Quomodo fiet istud? Cum enim triplex sit concipiendi modus: unus carnalis, alius Notandum. spiritualis et tertius admirabilis et singularis; quaero, quo istorum modorum fiat? Nicodemus sic quaerebat a Domino, cum audiret, quod oporteret, eum renasci denuo; Ioannis tertio : « Quomodo, inquit, possunt haec fieri »? Et nota, quod non quaerit modum sciendi sive signum, quod fidem faciat, sicut Zacharias, qui punitus fuit, supra eodem: « Unde hoc sciam? Ego enim sum senex, et uxor mea processit in diebus suis »; sed quaerit modum fiendi, ut consentiat, secundum illud Proverbiorum quarto: « Palpebrae tuae praecedant gressus tuos ».

[blocks in formation]
[ocr errors][merged small]

Dan. 7, 14.

[ocr errors]

6 Vers. 12. seq., post quem Dan. 7,

[merged small][ocr errors][merged small]

seq.

[merged small][ocr errors]

4, 25.

Duo seqq. loci sunt Luc. 1, 18. et Prov. Inferius pro fiendi Vat. faciendi.

« PreviousContinue »