Page images
PDF
EPUB

tisfaciens.

Et

6

nesis vigesimo quarto 1, quod erat « puella decora | autem illatione primo praemittit Angelus suam con-
nimis virgoque pulcherrima et incognita viro ». clusionem, et deinde approbationem, et postremo
secundum Apostolum, primae ad Corinthios septimo, utriusque subiungit rationem.
iam non cogitabat, quae carnis erant, sed « quae
Domini sunt, quomodo esset sancta et corpore et
spiritu »>;
et ideo non irrationabiliter quaerebat, quo-
modo debeat prolem concipere, quae non propone-
bat virum cognoscere, ut, si posset esse, quod ha-
beret simul virginitatem et fecunditatem, tunc con-
sensum praeberet.

62. (Vers. 35.). Et quoniam dubitatio sua raSolatio sa- tionem habebat recte moventem; ideo meruit responsionem satisfacientem, quae notatur ibi: Et respondens Angelus dixit ei: Spiritus sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi; quasi dicat Angelus: quaeris, quomodo concipies? Ad hoc respondeo, quod fecundaberis sine corruptione, concipies sine libidine, paries sine dolore, quia non ex virili semine, sed ex Spiritus sancti virtute. Ita dictum est Matthaei primo 2: « Quod in ea natum est de Spiritu sancto est». Et recte dicit: Spiritus sanctus superveniet, id est, desursum veniet; lacobi primo: «Omne datum optimum et omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre luminum ». Propter hoc dicitur Actuum primo: « Accipietis virtutem supervenientis Spiritus sancti in vos »; et ita non erit corruptio, quia de Spiritu sancto. Non etiam erit libido, quia virtus Altissimi obumbrabit tibi, scilicet ne sentias aestum concupiscentiae, secundum illud Canticorum secundo 3: « Sub umbra illius, quem desideraveram, sedi ».

plex figura.

63. Et nota, trium praecedentium triplicem praeHoram tri- cessisse figuram: quia sine virili semine, in virga Aaron, quae floruit, Numerorum decimo septimo * ; Isaiae undecimo: « Flos de radice eius ascendet » etc.; quia sine libidine, in rubo et igne, Exodi tertio, quia rubus ardebat et non comburebatur; quia partus sine dolore designatur in rore et vellere Gedeonis, ludicum sexto. « Vellus enim, ut dicit Hieronymus 5, cum sit de corpore, nescit tamen corporis passionem »>; et ideo in Psalmo: «< Descendet sicut pluvia in vellus ».

[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]

clusionem.

Conclusionem infert, cum dicit: Ideoque et quod Infert connascetur ex le sanctum vocabitur Filius Dei. Quia enim fecundaris virtute Spiritus sancti, non prolem viri generabis, sed prolem Dei, non peccatorem, sed sanctum; Danielis nono 7: « Impleatur visio et prophetia, et ungatur Sanctus Sanctorum ». Si enim, quemadmodum dicitur Ioannis tertio, « quod natum est ex carne caro est, et quod natum est de spiritu spiritus est » : ergo quod nascitur de Spiritu sancto necessario sequitur esse sanctum. Bernardus : « Si diceret: sancta caro, vel sanctus homo, parum dixisse videretur; posuit ergo indefinite sanctum, quia quidquid fuit, quod Virgo genuit, sanctum procul dubio ac singulariter sanctum fuit ». Et quia filii hominum nascuntur polluti, ad Ephesios secundo": « Omnes nascimur natura filii irae »; ideo iam non filius viri, sed Filius Dei vocabitur; Isaiae nono: « Et vocabitur nomen eius admirabilis, consiliarius, Deus, fortis » etc. Vocabitur ab ipso Deo; Marci nono 10: Triplex testi« Hic est Filius meus carissimus »; et Matthaei decimo septimo: <«< Hic est Filius meus dilectus., in quo mihi bene complacui, ipsum audite ». Vocabitur ab ipsis credentibus; Matthaei decimo sexto: « Tu es Christus, Filius Dei vivi »; et ad Romanos primo: Qui praedestinatus est Filius Dei in virtute». Vocabitur ab omnibus; Matthaei penultimo dixit centurio: «Vere Filius Dei erat iste ».

«

[ocr errors]

monium.

probationem.

65. (Vers. 36.). Approbationem autem sive Adiungit apconfirmationem adiungit, cum dicit: Ecce, Elisabeth, cognata tua, et ipsa concepit filium in senectute sua. Si ergo Deus dedit conceptum seni, dare potest et iuveni, licet istud novum, illud iam factum; Genesis vigesimo primo 11: « Concepit Sara et peperit filium in senectute sua ». Ut melius constet Virgini, additur: Et hic mensis est sextus illi quae vocatur sterilis. Et ita cum manifesta fuerit eius sterilitas, iam est manifesta eius fecunditas. Iam ergo incipiunt signa et mirabilia fieri in terra, secundum illud Ecclesiastici trigesimo sexto 12: « Innova signa et immuta mirabilia ». Et ideo firmum et certum est, quod et tu, Virgo, iam concipias supra naturam; et hoc est quod dicit Beda in Glossa: <«< Ne Virgo desperet de partu, accipit exemplum sterilis et anus pariturae, ut discat, omnia Deo esse

[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors]

possibilia, quae ordini naturae videntur esse contraNotandum. ria». Et ideo Dominus tot sterilium conceptus praemisit, ut istum conceptum figurarent et figurando praenuntiarent et praenuntiando testimonium darent et credibilem facerent.

tionem.

66. (Vers. 37.). Rationem autem huius subiunSubiungitra- git, cum dicit: Quia non erit impossibile apud Deum omne verbum; Ecclesiastae octavo 1: « Omne, quod voluerit, faciet, et sermo illius potestate plenus est»; Matthaei decimo nono: « Apud Deum omnia possibilia sunt», sicut dictum est Sarae, Genesis decimo octavo: « Nunquid Deo quidquam est difficile » ? Bernardus 2: « Apud Dominum idem est facere quod loqui, et loqui quod velle. Merito ergo noveris, non esse impossibile omne verbum »; et ideo, cum aliquid promittit Deus, sine dubitatione credendum est, quia, cum omnia possit et mentiri non possit, necesse est, ut fiat ita, sicut promittit; Numerorum vigesimo tertio : «Non est Deus quasi homo, ut mentiatur; nec ut filius hominis, ut mutetur. Dixit ergo, et non faciet? Locutus est, et non implebit >> ? Et sic ostendit Angelus suam conclusionem necessariam, ut iam Virgo nec dubitare possit nec valeat dissentire.

Tertio describitur assecutio propositi quoad tria.

.

67. (Vers. 38.). Dixit autem Maria etc. Hic ultimo ponitur assecutio propositi, quod fuit in consensu Virginis, per quem mox concepit Filium Dei. Hunc autem consensum describit debite et ordinate factum: quia ex humilitate praedisponente et caritate perficiente et credulitate pronuntiante.

Introducitur ergo primo pronuntiatio ex creDe primo. dulitate, cum dicitur: Dixit autem Maria ad Angelum. Quia enim Angeli dictum credidit esse verum, ideo dat expresse responsum consentaneum; ad Romanos decimo: « Corde creditur ad iustitiam, ore autem confessio fit ad salutem »; et in Psalmo: << Credidi, propter quod locutus sum ». Dixit; de hoc verbo fidei dicitur ad Romanos decimo: « Prope est verbum in ore tuo et in corde tuo, hoc est verbum fidei, quod praedicamus ». Quia ergo corde concepit

verbum fidei, ventre concepit Filium Dei; infra eodem: <«< Beata, quae credidisti » etc.; et undecimo : << Beatus venter, qui te portavit, et ubera, quae suxisti ».

68. Deinde sequitur praeparatio ex humilitate, De secundo. cum dicitur: Ecce, ancilla Domini. Simile responsum dedit Abigail, mulier prudens, cum David vellet eam uxorem accipere; primi Regum vigesimo quinto 5: « Ecce, famula tua sit in ancillam, ut lavet pedes servorum domini mei »; et illa Ruth, quae designat beatam Virginem, Ruth secundo: « Unde hoc mihi, ut invenirem gratiam ante oculos tuos »? quoniam «< locutus es ad cor ancillae tuae, quae non sum similis unius puellarum tuarum ». Et quia se virgo Maria humiliavit, se ad gratiam praeparavit. Bernardus 6: « Humiliter respondetur, ut sedes praeparetur». Et quia singularis humilitas, ideo et singularis fuit gratia; unde Bernardus: « Non est magnum, esse humilem in abiectione; magna prorsus et rara virtus humilitas honorata »; hoc « est luminare, quod minuitur in consummatione», Ecclesiastici quadragesimo tertio.

sus vocis

69. Postremo subditur consensus perfectus ex De tertio. caritate, cum dicitur: Fiat mihi secundum verbum tuum. « Fiat, ut dicit Bernardus, est desiderii Triplex sensignum, non dubitationis indicium »; etiam est si- fiat. gnum assertionis, sicut in Psalmo dicitur: « Dicet omnis populus: Fiat, fiat »; et iterum affectionis, ut in Psalmo : « Fiat manus tua, ut salvet me » idem enim est verbum et manus Patris et potest esse orationis verbum, ut sic sit desideratorium, quia ex caritate; oratorium, quia ex humilitate; assertorium, quia ex credulitate o. Haec est vox dulcis- Vox dulcisSponso. Hanc petebat

sima hominibus, Angelis et ipsi

[ocr errors][merged small]

sima.

[ocr errors][merged small][merged small][merged small]

Vers. 10.

Superius ACD omittunt et mentiri non

Subinde allegantur Ps. 115, 10. (sive 1.); Rom. 40, 8; Luc. 1, 45. et 41, 27.

5 Vers. 41; post quem sequitur Ruth 2, 10. et 13.

• Homil. 4. super Missus est, n. 9: Humiliter ergo respon det, ut etc. Edd. et codd. pro Humiliter habent Humilitas. Ibid. etiam sententia seq. habetur, cui adiungitur Eccli. 43, 7. Homil. 4. super Missus est, n. 11. Sequuntur Ps. 105, 48. et 118, 173, ubi August. (serm. 32. n. 5.): Fiat manus tua, ut manus Dei Christus intelligatur. Cfr. Serm. 291. (alias

[ocr errors]

4. ex Vignerianis) n. 2: Christus enim manus Domini, Filius Dei manus Dei, Verbum Dei manus Dei. Quae est enim manus Dei, nisi per quam facta sunt omnia [loan. 1, 3.].

8

Bernard., loc. cit.: Et in hoc quod dicit: Fiat mihi secundum verbum tuum, magis intelligenda est affectum exprimere desiderantis, quam effectum requirere more dubitantis. Quamquam nil obstat intelligi, fiat esse verbum orantis. Nemo quippe orat, nisi quod credit et sperat. Vult autem a se requiri Deus etiam quod pollicetur. Et ideo forte multa, quae dare disposuit, prius pollicetur, ut ex promissione devotio excitetur, sicque quod gratis daturus erat devota oratio promereatur etc. Sequitur Cant. 2, 14.

* Bernard., Homil. 4. super Missus est, n. 11. Respicitur Ioan. 1, 2: Hoc erat in principio apud Deum. Verba Bernardi, quae sequuntur, habentur loc. cit.

gelas.

bile humeris », ut verbo virtutis suae me portet 1. « Porro multifariam multisque modis olim locutus est Deus Patribus in Prophetis, et aliis in corde, aliis in aure, aliis in ore, aliis in visu, aliis in manu; mihi, oro, ut fiat iuxta verbum tuum; nec volo, ut fiat mihi aut declamatorie praedicatum, aut figuraliter signatum, aut imaginaliter somniatum, sed silenter inspiratum, personaliter incarnatum, corporaliter invisceratum » « Verbum caro factum » 2. Et si ita fiet, tunc potero dicere tibi, quod dixit mulier Sarephtana Eliae tertii Regum decimo septimo: «< Nunc cognovi, quoniam vir Dei es tu, et verbum Dei verum in ore tuo est ».

4

70. Et quoniam in tali consensu conceptus est Discessit An- Dei Filius, et propositum suum assecutus est Angelus; ideo sequitur: Et discessit ab illa Angelus. Hoc enim ostendebat facto, quod Raphael Tobiae dicebat verbo, Tobiae duodecimo : « Tempus est, ut revertar ad eum qui me misit »; et de Petro dicitur Actuum duodecimo, quod ipso educto de carcere, Notandum. «< continuo discessit Angelus ab eo ». Recessit ab ea Angelus, sed remansit cum ea Dei Filius; discessit quantum ad apparentiam, sed remanserunt multi quantum ad custodiam; Canticorum tertio: «< En, lectulum Salomonis sexaginta fortes ambiunt ex fortissimis Israel ». Isti sunt Angeli beatissimi, qui custodiebant eam tanquam «< locum divinae habitationis » electissimum; unde etsi beneficium custodiae sibi impenderent propter infirmitatem carnis, cultum tamen reverentiae exhibebant propter dignitatem Matris, et ideo quodam modo per ipsam ascendebant et Tres figurae descendebant. Unde designata fuit per illam scalam, cui Dominus erat innixus, et Angeli per illam ascendebant, quam vidit Iacob, Genesis vigesimo octavo 5; et post sequitur: «Non est hic aliud nisi domus Notandum. Dei et porta caeli », quia nullus potest iam caelum intrare, nisi per Mariam transeat tanquam per portam. Sicut enim Deus ad nos venit per ipsam, ita per ipsam nos oportet redire in Deum. Et ideo dicitur domus, porta et scala: domus propter Christi conceptionem, porta propter Christi partum et scala Exhortatio. propter ascensum ad Deum. Non ergo discedamus ab ea, sed eius pedibus provoluti, semper eam salutemus: Ave, gratia plena, ut per eam quae invenit gratiam et misericordiam super omnes mulieres in conspectu illius magni Assueri, nos «gratiam in

Mariae.

[blocks in formation]

1 Respicitur Hebr. 1, 3: Portansque omnia verbo virtutis suae. - Sententia immediate subnexa est Bernardi, loc. cit., in cuius principio allegatur Hebr. 1, 1. Post in manu textus originalis prosequitur: Factum esse verbum Domini memoratur; mihi autem oro ut in utero siat juxta verbum tuum. Nolo autem, ut fiat etc. Inferius pro silenter (ita C G cum textu originali) II sensibiliter, alii codd. similiter, D a secunda manu singulariter, Vat. simpliciter.

2 Joan. 1, 14. Sequitur III. Reg. 17, 24.

s Vers. 20.

Cant. 3, 7.

[ocr errors]

Duo seqq. loci sunt Act. 12, 10. et

* Psalm. 25, 8: Domine, dilexi... locum habitationis glo

riae tuae.

[ocr errors]

5 Vers. 12. et 13; dein sequitur v. 17. Post ascendebant Vat. addit et descendebant.

* Hebr. 4, 16. Esther 2, 17: Et adamavit eam rex plus quam omnes mulieres, habuitque gratiam et misericordiam coram co super omnes mulieres.

7 Vers. 57: Elisabeth autem impletum est etc. Post affectu, suadente contextu, supplevimus et effectu, quod in codd. et edd. facile excidere potuit.

• Vers. 46; tertia pars habetur v. 56. - Inferius pro erigit Vat. exigil, E erudit.

10 Vers. 43.

11 Vers. 39; secundum v. 41, ubi etiam tertium.

itineris.

in civitatem Iuda; quasi dicat: non tardavit, sed diluculo surrexit, secundum illud Canticorum secundo 1: «< Surge, propera, amica mea, columba mea, formosa mea, et veni ». Unde sibi competit illud Proverbiorum trigesimo primo, quod dicitur de muliere forti, quae « de nocte surrexit deditque praedam domesticis suis et cibaria ancillis suis »; surrexit enim, ut ministraret Elisabeth seni et debili. Unde Asperitas « nec eam retardavit asperitas itineris », secundum quod dicitur in Glossa 2, et littera designat, quia abiit in montana, scilicet cum festinatione, ad veritatem explorandam, sicut illi exploratores, Iosue secundo: « Ad montana conscendite »; vel etiam cum ipso sponso, Canticorum secundo: « Ecce, iste venit saliens in montibus et transiliens colles ». Non etiam Prolixitas retardavit viae prolixitas, quod notat ibi: In civitatem Iuda, id est lerusalem3, ut iam possit ipsa clamare cum Isaia, secundo : « Venite, ascendamus ad montem Domini et ad domum Dei Iacob». Nec in itinere fecit moram, quia cum festinatione, sicut Rachel, Genesis vigesimo nono, quae, viso Iacob, <«< festinavit, ut nuntiaret patri suo ».

viae.

[blocks in formation]

miliaris.

et ne differas de die in diem ».

74. (Vers. 40.). Fuit occursus Virginis festinus, Est etiam fa- fuit etiam familiaris; propter quod dicit: Et intravit in domum Zachariae et salutavit Elisabeth. Intravit, inquam, ut familiariter cohabitaret; Sapientiae octavo 6: << Intrans in domum meam, conquiescam cum illa». Intravit, non foris stabat, sicut illa « mulier vaga, quietis impatiens nec valens in domo consistere pedibus suis », Proverbiorum septimo. Intravit etiam, non ut litigaret, sed ut salutaret, secundum quod moris est Sanctis; ad Romanos decimo sexto: << Salutate invicem in osculo sancto ». Salutavit, inquam, non solum optando, sed etiam salutem in Ierusalem apportando, ut adimpleatur illud Isaiae sexagesimo secundo 7: « Propter Sion non tacebo et propter Ierusalem non quiescam, donec egrediatur ut splendor iustus eius, et Salvator eius ut

[ocr errors][merged small]
[ocr errors]

8

nis effectu

tatur.

75. (Vers. 41.). Secundo vero introducitur vir- De salutatiogineae salutationis effectus, qui fuit excitatio ma- duo. tris et laetificatio prolis. Propter matris excita- Mater excitionem dicitur: Et factum est, ut audivit salutationem Mariae Elisabeth. Salutationem namque Virginis Elisabeth audiverat, quia eam amabat; Canticorum octavo9: « Quae habitas in hortis, amici auscultant te, fac me audire vocem tuam »; et Ioannis octavo: « Qui ex Deo est verba Dei audit »; unde primae ad Thessalonicenses secundo: « Cum accepissetis a nobis verbum auditus Dei, accepistis illud non ut verbum hominum, sed, sicut est vere, verbum Dei ». Audivit utique verbum salutis ab ea quae conceperat Verbum incarnatum, in quo solo salus est, secundum illud Iacobi primo: « In mansuetudine suscipite insitum verbum, quod potest salvare animas vestras » .

ficatur.

76. Fuit ergo mater verbo Virginis excitata, fuit Proles laetietiam proles laetificata; unde dicit: Exsultavit, in gaudio, infans in utero eius. In quo ostenditur, quod loannes erat amicus Sponsi praecipuus, secundum quod de ipso scribitur Ioannis tertio 10: «< Amicus sponsi, qui stat et audit vocem eius, gaudio gaudet propter vocem sponsi». Exsultavit, inquam, prae desiderio, sicut Patres; Ioannis octavo: «Abraham exsultavit, ut videret diem meum; vidit et gavisus est». Exsultavit, ad praesentiam Domini Salvatoris, quasi gestiens salutare et assurgere Domino suo, cuius erat praecursor. Unde dicitur in Glossa Bedae 11, « quia lingua non poterat, animo exsultante salutat et suae praecursionis officium inchoat. Ecce, apparet quod Angelus dixerat: Spiritu sancto replebitur adhuc ex utero matris suae ». Ex quo da- Interpretatio tur spiritualiter intelligi, quod propositum sanctum non potest latere, quin se manifestet, et amor interior prorumpat in opus; unde Gregorius 12: « Nunquam amor Dei est otiosus ».

11

spiritualis.

[blocks in formation]

1 Vers. 10. Sequitur Prov. 31, 15.

2 Scilicet interlinearis: « Non retardat asperitas itineris ». Ambros., II. in Luc. n. 20: Mariam... non ab studio asperitas montium, non ab officio prolixitas itineris retardavit (B: asperitas montani itineris). Duo seqq. loci sunt losue 2, 16. et Cant. 2, 8. Superius pro et debili ACDEFG et sterili. 9 Ita etiam B. Albert.; communius putatur, fuisse Hebron. 4 Vers. 3. Sequitur Gen. 29, 12..

[merged small][merged small][ocr errors]
[ocr errors]

Subinde allegantur I. Cor. 9, 24; Matth. 25, 11. et Eccli. 5, 8. Cfr. Beda, in Luc. 4, 39. • Vers. 16. Sequuntur Prov. 7, 10. seq. et Rom. 16, 16.

[blocks in formation]

Primam. magnitudinem dicitur: Et repleta est Spiritu sancto

Elisabeth et exclamavit voce magna. Magnitudo namque vocis signum est magnae affectionis, quia 1 << voces sunt notae passionum »; Ecclesiastici decimo quinto: << Adimplebit eum Dominus spiritu sapientiae et intellectus »; et: « Ipse tanquam imbres mittet eloquia sapientiae suae, et in oratione confitebitur Domino». Ideo autem voce magna clamavit, quia illum continebat in utero, qui erat vox Verbi, secundum quod de ipso dicitur Isaiae quadragesimo 2: « Vox clamantis in deserto: Parate viam Domini ». Cui etiam dicitur ibidem: «< Super montem excelsum ascende tu, qui evangelizas Sion; exalta in fortitudine vocem tuam, qui evangelizas Ierusalem, exalta, noli timere. Dic civitatibus ludae: Ecce, Deus vester, ecce, Dominus Deus in fortitudine veniet ».

78. Nec tam fuit vox eius clamosa quam etiam 3 Secundum. devota; unde ad exprimendum benignitatem affectus subdit dicens: Benedicta tu in mulieribus, et benedictus fructus ventris tui. Benedicit Elisabeth Virginem simul et prolem, ut compleat angelicam salutationem. Benedictionem sibi optat et iam benedictam annuntiat ea benedictione, quam Dominus Abrahae promiserat Genesis duodecimo : « Benedicam tibi et magnificabo nomen tuum, erisque benedictus. Benedicam benedicentibus tibi et maledicam maledicenti

bus tibi, atque in semine tuo benedicentur universae Benedictio cognationes terrae ». Hanc benedictionem praedixit

praedicta. Isaac in figura agri, Genesis vigesimo septimo: « Ecce,

odor filii mei sicut odor agri pleni, cui benedixit Confirmata. Dominus ». Hanc confirmavit Iacob, Genesis penultimo: «< Omnipotens benedicet tibi benedictionibus caeli desuper, benedictionibus abyssi iacentis deorsum, benedictionibus uberum et vulvae; benedictiones patris tui confortatae sunt benedictionibus patrum eius, donec veniret desiderium collium aeternorum ». Desiderata. Hanc desiderabat et hanc imprecabatur Moyses, Deu

teronomii vigesimo octavo 5 : << Benedictus fructus ventris tui et fructus terrae tuae ». Et ideo cantemus, cum David: « Benedixisti, Domine, terram tuam ».

tas benedi.

79. Completum est etiam in Maria illud Ecclesia- Super malstici vigesimo quarto : « In multitudine electorum ha- cta. bebit laudem et inter benedictos benedicetur ». Benedicta quidem fuit Iahel, Iudicum quinto: « Benedicta in mulieribus lahel ». Benedicta fuit Ruth, Ruth tertio: << Benedicta es a Domino, filia ». Benedicta Abigail, primi Regum vigesimo quinto: « Benedicta tu, quae prohibuisti me hodie, ne me mea manu ulciscerer». Benedicta Iudith, decimo tertio: «Benedicta es tu, filia, a Domino Deo excelso prae omnibus mulieribus super terram ». Inter has mulieres et Notandum. super has mulieres benedicta est virgo Maria, quia illae benedictiones impletae sunt in hac.

[blocks in formation]

admirativum.

81. (Vers. 43.). Introducit ergo praeconium ad- Praeconium mirativum, cum dicit Elisabeth: Et unde hoc mihi, ut veniat Mater Domini mei ad me? Hoc enim est valde laudabile et etiam admirabile, quod mulier sit Mater Dei, et quod Mater Dei visitet ancillam Dei. Unde poterat dicere, sicut dixit Areuna regi David secundi Regum ultimo : « Quid causae est, ut veniat dominus meus rex ad servum suum »? Maius enim est esse Matrem Dei; unde dignatio fuit Matris Domini omnium suis pedibus visitare alienum hospitium. Unde Virgo gloriatur Ecclesiastici vigesimo quarto 10: « Ego mater pulcrae dilectionis et timoris et sanctae spei »; quia propter dignitatem maternam

[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small]

gnus es, te in omnibus humilia, mox... surgit... gestansque in utero Deum, servorum Dei habitacula petit » etc. Theophylact., in hunc loc., ait: « Sicut postea loannes Christum, cum venisset, ut baptizaretur, prohibuit propter reverentiam, dicens [Matth. 3, 11. seqq.]: Ego non sum dignus; sic et nunc per matrem suam loquitur: Unde mihi hoc, ut veniat Mater Domini mei ad me? priusquam pariat Dominum, mutrem vocans eam, quae in utero gerebat. Alias enim, priusquam pariant, non solemus matres vocare propter metum abortiendi; in Virgine autem nihil tale suspicari oportebat. Et idcirco, priusquam parias, mater et beata es tu, o Maria, quae credidisti » elc. Vat. hic legit: Ex quo enim facta est mater Dei, summa Domini omnium eluxit dignatio, ut qui suis pedibus alienum hospitium visitare non abhorruit. De quo quidem Virgo gloriatur etc. (Voci dignatio G adiungit magna, DH maxima). Eadem ed. omittit supra et quod mater Dei visitet ancillam Dei.

[ocr errors]
[ocr errors][merged small]
« PreviousContinue »