Page images
PDF
EPUB

probativum.

est virgo Maria diligenda, veneranda et cum omni fiducia adeunda tanquam summae misericordiae

mater.

82. (Vers. 44.). Secundo subdit indicium apIndicium ap- probativum, cum dicit: Ecce enim, ut facta est vox salutationis tuae in auribus meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo; et hoc est signum, quod « diffusa est gratia in labiis tuis »; et propterea certum est, quod « benedixit te Deus in aeternum », in Psalmo1. Et ex quo infans supra naturam exsultavit, certum est, quod Dominus naturae sibi occurrerit. Et ex quo infantulus respondet ex utero, certum est, te concepisse illum qui vocat ab utero, secundum illud Isaiae quadragesimo nono: « Dominus ab utero vocavit me, de ventre matris meae recordatus est nominis mei» etc. Et rursus, ex quo puer exsultavit, certum est, iam consummatum esse veraciter quod in Isaia dicitur: « Exsulta et lauda, habitatio Sion, quia magnus in medio tui Sanctus Israel »; et illud Zachariae nono: « Exsulta satis, filia Sion, iubila, filia lerusalem; ecce, rex tuus venit tibi iustus et salvator »>.

affirmativum.

[ocr errors]

2

83. (Vers. 45.). Ex quo igitur mirabiliter exsultavit praecursor, iam certum habebat indicium, quod venerit Salvator; et quoniam iam certum habebat indicium, ideo tertio veritati subditur testimonium, Testimonium sive oraculum affirmativum, cum dicitur: Beata, quae credidisti, quoniam perficientur ea quae dicta sunt tibi a Domino. Fides enim beatam facit; Matthaei decimo sexto : « Beatus es, Simon Bariona, quia caro et sanguis non revelavit tibi, sed Pater meus, qui in caelis est »; et Ioannis vigesimo: «Beati, Notandum. qui non viderunt et crediderunt ». Facit autem fides beatos, quia inchoando in merito disponit ad consummationem in praemio; ad Philippenses primo: « Confidens hoc ipsum, quia qui coepit in vobis opus bonum perficiet », et hoc merito fidei; unde Matthaei octavo: «< Vade, et sicut credidisti, fiat tibi »; et sic factum est Mariae.

tificantur.

[ocr errors]

84. Nota, quod beatificantur in Scriptura non Septem bea-solum credentes, sed etiam sperantes; Psalmus 1: « Beatus vir, cuius est nomen Domini spes eius ». -Item, diligentes; Ecclesiastici quadragesimo octavo: << Beati, qui te viderunt et in amicitia tua decorati sunt »>. Item, timentes; Ecclesiastici vigesimo quinto «< Beatus, cui datum est habere timorem Dei »; rursus Psalmus: « Beatus vir, qui timet Dominum ». — Item, operantes; Ioannis decimo tertio3: <<< Si haec scitis, beati eritis, si feceritis ea »; et infra undecimo: «Beati, qui audiunt verbum Dei et

[ocr errors][merged small][merged small]

et beatissi

85. Ex omnibus his causis beata fuit virgo Ma- Maria beata ria, ex causa etiam singulari fuit beatissima, quia ma. concepit Filium Dei; infra undecimo : « Beatus venter, qui te portavit, et ubera, quae suxisti ». Et propterea ipsamet dicit infra eodem: « Ecce enim, ex hoc beatam me dicent omnes generationes ». Beata ergo, quae credidisti, quia credendo concepisti et concipiendo beatitudinem omnibus gentibus quantum ad sufficientiam protulisti. In huius figura, Genesis Figura. trigesimo ? 7 << dixit Lia: Hoc pro beatitudine mea, beatam quippe me dicent omnes mulieres ».

Secundo subditur canticum laetitiae.

tria.

86. Et ait Maria etc. Post testimonium prophetiae sequitur cantus laetitiae, in quo beatissima virgo Maria laudat divinam clementiam propter excellentissimam gratiam sibi collatam. In hoc autem cantico tria notantur. Primum est laudantis affectio, Nolantur quam notat ibis: Magnificat anima mea etc. Secundum est laudandi ratio, quam notat, cum subdit: Quia respexit etc. Tertium, divinae laudis amplificatio, quam notat ibi: Et misericordia eius a progenie. Non enim est perfecta laus, nisi adsit debitus affectus, debita causa et debitus modus.

affectio pri

ta.

87. (Vers. 46.). Insinuatur ergo primo laudan- Laudantis tis affectio, ut grata, magnificando divinam virtu- mo ut gratem, cum dicit: Ait Maria: Magnificat anima mea Dominum, id est divinam virtutem. « Magnus enim Dominus noster, et magna virtus eius »; et ideo magno affectu debet collaudari, quia magna operatur ; Danielis quarto: «Ego laudo et magnifico et glorifico Regem caeli, quia omnia opera eius vera »; et ad hoc invitat anima devota in Psalmo: « Magnificate Dominum mecum, et exaltemus nomen eius in id ipsum ». Tunc anima nostra vere magnificat Domi- Notandum. num, quando sub ipso se ipsam captivat et humiliat; Ecclesiastici tertio 10: « Quam magna potentia Dei solius, et a solis humilibus honoratur ». Unde virgo Maria, quia prae ceteris se ipsam humiliavit, ceteris altius Dominum magnificavit. Et ideo a magnificatione incepit, quia hoc competebat humilitati Virginis de

Ratio pri

ma.

[merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]
[ocr errors]

Secunda. cantantis. Competebat etiam dignitati Dei, cuius summa dignatio non cognoscitur, nisi dignitas praecognoscatur; unde Apostolus 1: « Qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est, esse se aequalem Deo, sed semetipsum exinanivit, formam servi Tertia. accipiens ». Competebat etiam intentioni cantici, quae est Deum perfecte laudare; Ecclesiastici quadragesimo tertio 2: «Glorificantes Dominum, quantumcumque potueritis; supervalebit adhuc, et admiQuarta. rabilis magnificentia eius ». Competebat etiam Mariae cantico, quia de magnis, immo de maximis beneficiis erat; unde Proverbiorum octavo 3: « Audite, quoniam de rebus magnis locutura sum »; et Quinta. infra: «Quia fecit mihi magna » etc. Competebat et ordinato progressui, qui est a timore inchoando; unde Psalmus : « Initium sapientiae timor Domini ». Timor autem reverentiae Dominum magnificat.

jucunda.

88. (Vers. 47.). Insinuatur etiam laudantis afSecundo, ut fectio non solum ut grata, sed ut iucunda, exsultando in divina salute, cum subditur: Et exsultavit spiritus meus in Deo salutari meo, id est in Deo salvatore, ut possit dicere illud Psalmi : « Anima mea exsultabit in Domino et delectabitur super salutari suo »>; et rursum: «< Cor meum et caro mea exsultaverunt in Deum vivum ». Vere iam dicere poterat illud Canticorum primo: « Introduxit me rex in cellaria sua; exsultabimus et laetabimur in te » etc. Iam verificatum est in Maria, quod optabat Psalmista 5 : << Exsultent et laetentur in te omnes quaerentes te et dicant semper: Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum ». Quoniam ergo virgo Maria Dominum quaesivit et salutare dilexit; ideo anima eius Dominum magnificavit, et spiritus eius in salutari Dei exsullavit. Ideo sibi competit illud Annae, primi Regum secundo: « Exsultavit cor meum in Domino, et exaltatum est cornu meum in Deo meo; quia laetata sum in salutari tuo ».

[blocks in formation]

Corinthios decimo quarto: « Nam si orem lingua, spiritus meus orat » etc. Hic autem accipitur pro anima Notandum. secundum suum supremum, et anima accipitur in comparatione ad corpus, sicut illud primae ad Thessalonicenses quinto 7: « Ut integer spiritus vester et anima et corpus sine querela in adventu Domini nostri Iesu Christi servetur ». Quia enim spiritus interius exsultaverat, ideo anima voce magnificabat; et ideo exsullationem de praeterito et magnificationem de praesenti ponit, quia exsultatio est natura prior.

8

ratio duplex.

Deo.

90. (Vers. 48.). Quia respexit humilitatem etc. Laudandi Postquam descripta est laudantis affectio sive devotio, subditur hic laudandi ratio, quae sumitur ex duplici causa. Prima est beneficium gratiae, quod fecit Prima. ipsam amabilem Deo et laudabilem hominibus. Quia Fit amabilis amabilem Deo, dicit: Quia respexit humilitatem ancillae suae. Genesis vigesimo nono praecessit huius figura in Lia, quae, concepta prole, dixit: « Vidit Dominus humilitatem meam; nunc amabit me vir meus ». Et humilitas fuit dispositio ad respectum gratiae; Isaiae ultimo: « Ad quem respiciam nisi ad pauperculum et contritum spiritu et trementem sermones meos »? quia, sicut dicitur in Psalmo, « excelsus Dominus et humilia respicit et alta a longe cognoscit». Unde de viro iusto, Ecclesiastici undecimo: « Oculus Dei respexit illum in bono et erexit ab humilitate sua »; et ideo orabat Propheta in Psalmo: «< Respice in me et miserere mei, quia unicus et pauper sum ego ».

lis homini

91. Fecit etiam laudabilem hominibus illud Fit laudabigratiae beneficium, et propterea addit: Ecce enim, bus. ex hoc beatam me dicent omnes generationes, tam viri quam mulieres; Proverbiorum ultimo 10: « Surrexerunt filii eius et beatissimam praedicaverunt ; vir eius et laudavit eam ». Fuit autem virgo Maria Ratio 1. beata propter meritum castitatis; Psalmus: « Beati immaculati in via »; et Apocalypsis decimo sexto: << Beatus, qui custodit vestimenta sua, ne nudus ambulet, et videant turpitudinem eius »; et Sapientiae tertio: <«<Felix est sterilis et incoinquinata, quae nescivit torum in delicto ». Fuit etiam beatior Ratio 2. propter consilium virginitatis; primae ad Corinthios

[merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]

Fide et symbolo, c. 10. n. 23: Et quoniam tria sunt, quibus homo constat, spiritus, anima et corpus, quae rursus duo dicuntur, quia saepe anima simul cum spiritu nominatur; pars enim quaedam eiusdem rationalis, qua carent bestiac, spiritus dicitur; principale nostrum spiritus est; deinde vita, qua coniungimur corpori, anima dicitur; postremo ipsum corpus, quoniam visibile est, ultimum nostrum est. Cfr. II. Sent. d. 8. p. II. q. 2. in corp., ubi de animae supremo.

[merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]
[ocr errors][merged small]

magnum.

«

2

92. (Vers. 49.). Secunda ratio laudandi est miSecunda. raculum potentiae, quod fuit magnum et pium. Miraculum Quia magnum, dicit: Quia fecit mihi magna qui potens est. Hoc refertur ad incarnationis mysterium, sicut dicit Beda in Glossa ; et de hoc lob quinto: Qui facit magna et inscrutabilia et mirabilia absque numero». Incarnationis mysterium est magnum et imperscrutabile, et ideo admirabile; et hoc fecit qui potens est, quia « in rebus mirabilibus, ut dicit Augustinus 3, tota ratio facti est potentia facientis »; Ecclesiastae octavo: «Omne, quod voluerit, faciet, quia sermo illius potestate plenus est, nec dicere ei quisquam potest: Quare ita facis »?

pium.

93. Fuit etiam pium, et propterea dicit: SanMiraculum ctum nomen eius. Unde sancta et pia facit, ut sanctitatem ostendat nominis sui; Danielis tertio : « Benedictum nomen gloriae tuae, quod est sanctum »>; et Psalmus: <<< Sanctum et terribile nomen eius ». Et ratio huius praemittitur: « Redemptionem misit populo suo». Et quia nomen eius decet sanctitudo, ideo oramus: « Sanctificetur nomen tuum », Matthaei sexto; et rursus Psalmus: « Domum tuam decet sanctitudo, Domine, in longitudine dierum ». De his duobus, scilicet magnitudine et pietate, primae ad Timotheum tertio 5: « Et manifeste magnum est pietatis sacramentum, quod manifestatum est in carne, iustificatum est in spiritu, apparuit Angelis, praedicatum est gentibus, creditum est in mundo, assumtum est in gloria »; magnum quippe ratione Divinitatis, sanctum ratione assumtae humanitatis; supra eodem: « Quod nascetur ex te sanctum vocabitur Filius Dei ». Et ideo Virgo in conceptione fuit magnificata et sanctificata; Psalmus: « Sanctificavit tabernaculum suum Altissimus ». Et haec duo respondent duobus praemissis, quia magnificata et sanctifi

[blocks in formation]

misericor

95. (Vers. 50.). Primo igitur laudat Dominum Manifestat suum in opere redemptionis, secundum quod est ma- diam. nifestativum misericordiae, ibi: Et misericordia eius a progenie in progenies timentibus eum; ad Ephesios secundo: «Deus, qui dives est in misericordia, propter nimiam caritatem suam, qua dilexit nos, et cum essemus mortui peccatis, convivificavit nos Christo »; et in Psalmo: « Misericordia autem Domini ab aeterno et usque in aeternum super timentes eum ». Hoc enim fit super omnes quantum ad beneficium conservationis, secundum illud Ecclesiastici decimo octavo : « Miseratio hominis circa proximum suum, misericordia autem Dei super omnem carnem ». Misericordia tamen liberans et salvans ad solos timentes se extendit, sicut in Psalmo scriptum est: « Quam magna multitudo dulcedinis tuae, Domine, quam abscondisti timentibus te»! Ideo Ecclesiastici secundo: « Qui timetis Dominum, sperate in eum ».

[blocks in formation]

1 Vers. 40. Subinde allegatur Cant. 6, 8.

2 Glossa ordinaria (apud Strab., Card. Hug. et Lyran. absque nomine Bedae): « Quia fecit mihi magna, quia in me carnem sumsit et me a peccatis mundavit et dona Spiritus sancti mihi contulit ». Pro v. 46-48. et pro verbis v. 49: Et sanctum nomen eius etc., allegatur a Glossa ordinaria Beda, cuius sententiae sumtae sunt vel ex Comment. in Luc. 1, 46. seqq., vel ex Homil. in festo Visitationis B. Mariae, ubi cantici Mariae partes duae distinguuntur: « Primo dona sibi specialiter concessa confitetur [Maria]; deinde [a v. 50: Et misericordia eius etc.] generalia Dei beneficia, quibus generi humano in aeternum consulere non desistit, enumerat ». María << meriti privilegio singularis spirituali ipsius [Dei] dilectione flagrabat, cuius corporali conceptione gaudebat. Quare iure in lesu, id est in salutari suo, speciali prae ceteris Sanctis gaudio potuit exsultare, quia quem perpetuum salutis auctorem noverat, hunc ipsum temporali ortu de carne sua nasciturum esse

[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]

struxit Deus et sedere fecit mites pro eis ». Et dicitur hoc fecisse in brachio, id est in Filio; Isaiae quadragesimo 1: « Ecce, Dominus Deus in fortitudine veniet, et brachium eius dominabitur ». Superbos Superbos autem mente cordis vocat illos qui superbiunt in intellectu per praesumtionem et in affectu per ambitionem, sicut lucifer et eius sequaces; lob penultimo: << Omne sublime videt, et ipse est rex super omnes filios superbiae ». Et sic est sensus: dispersit Alia exposi- eos qui superbiunt mente cordis. Vel aliter: Superbos dispersit mente cordis sui, secundum quod dicitur, quia superbi iusto Dei iudicio habent cor dispersum; Sapientiae decimo septimo 2: «Dum putant, se latere in obscuris peccatis, tenebroso obliTertia. vionis velamento dispersi sunt ». Vel: Dispersit superbos mente cordis sui, id est definitione consilii sui; lob quadragesimo: « Si habes brachium sicut Deus et si voce simili tonas? Disperge superbos in furore tuo, et respiciens omnem arrogantem humilia ».

tio.

[blocks in formation]
[ocr errors]

potentium, cum subdit: Deposuit potentes de sede et exaltavit humiles; Danielis quinto 4 dicitur de Nabuchodonosor: « Quos volebat interficiebat, et quos volebat percutiebat, et quos volebat exaltabat, et quos volebat humiliabat. Sed quando elevatum est cor eius, et spiritus illius obfirmatus est ad superbiam; depositus est de solio regni sui, et gloria eius ablata est »; et Ecclesiastici decimo: « Radices gentium superbarum arefecit Deus et plantavit humiles Ratio. ex ipsis gentibus ». Et ratio huius infra decimo octavo 5 redditur: « Quia omnis, qui se exaltat, humiliabitur; et qui se humiliat exaltabitur »>. Et in hoc est laus divinae potentiae; primi Regum secundo: <«< Dominus pauperem facit et ditat, humiliat et sublevat. Suscitat de pulvere egenum et de stercore elevat pauperem, ut sedeat cum principibus et solium gloriae teneat». Exemplum in Saul et David, Vasthi et Esther.

98. (Vers. 53.). Tertio laudat Dominum in praeManifestat dicto opere, secundum quod est manifestativum larlargitatem, gitatis, cum dicit: Esurientes implevit bonis et divites dimisit inanes; quia vera largitas est dare pauperibus, non divitibus; Proverbiorum decimo tertio 6: « lustus comedit et replet animam suam, venter au

tem impiorum insaturabilis »; et rursus in Psalmo : « Divites eguerunt et esurierunt, inquirentes autem Dominum non deficient omni bono » ; et Isaiae sexagesimo quinto: « Ecce, servi mei comedent, et vos esurietis; ecce, servi mei bibent, et vos sitietis; ecce, servi mei laetabuntur, et vos confundemini»; quia, sicut dicitur primae ad Corinthios primo 7, << non multi sapientes secundum carnem, non multi potentes, non multi nobiles, sed quae stulta sunt mundi elegit Deus, ut confundat sapientes; et infirma mundi elegit Deus, ut confundat fortia, et ignobilia mundi et contemptibilia elegit Deus; et ea quae non sunt, ut ea quae sunt, destrueret, ut non glorietur omnis caro in conspectu eius »; et Psalmus: «Non salvatur rex per multam virtutem, et gigas non salvabitur in multitudine virtutis suae ».

veritatem

impletio.

99. (Vers. 34.). Quarto laudat Deum in prae- Manifestat dicto opere, secundum quod est manifestativum ve- promissi. ritatis promissi, cum dicit: Suscepit Israel puerum suum, recordatus misericordiae suae; ubi primo praemittitur promissionis impletio, quam promissio- Praemittitur nem fecit divina benignitas, et implevit divina veritas; unde Psalmus : « Misericordia et veritas obviaverunt sibi, iustitia et pax osculatae sunt ». Et hoc factum est, quando carnem nostram suscepit; ad Hebraeos secundo: « Nusquam enim Angelos apprehendit, sed semen Abrahae »; Isaiae quadragesimo secundo: « Ecce, servus meus, suscipiam eum; electus meus, complacuit sibi in illo anima mea »; et Osee undecimo: «< Puer Israel, et dilexi eum et ex Aegypto vocavi filium meum ». Et hoc: Recordatus misericordiae suae, cuius non potest oblivisci; Psalmus : « Aut obliviscetur misereri Deus? Aut continebit in ira sua misericordias suas»? et Isaiae quadragesimo nono: <«< Nunquid oblivisci potest mulier infantem suum, ut non misereatur filio uteri sui ? Et si illa oblita fuerit, ego tamen non obliviscar tui ».

ra promissio.

100. (Vers. 53.). Deinde subditur vera promis- Subditar vesio, cum dicitur: Sicut locutus est ad Patres nostros, Abraham et semini eius in saccula. Et debet ista littera construi sic: Sicut locutus est ad Patres, et sicut locutus est Abrahae specialiter, et semini eius, ubi tangit statum naturae et legis scriptae. Vel aliter, ut construatur cum praece- Aliter, denti: Suscepit Israel, recordatus misericordiae, et hoc, dico, Abrahae et semini eius, sicut locutus est ad Patres. Simile habetur in Psalmo 1o: « Re

[ocr errors]
[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]

cordatus est misericordiae suae et veritatis suae domui Israel ». Inter Patres specialiter nominat Abraham, quia sibi primo facta est repromissio; Genesis duodecimo et vigesimo secundo: «Benedicam benedicentibus tibi et maledicam maledicentibus tibi, atque in te benedicentur universae cognationes terrae »; « Benedicam tibi et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli et velut arenam, quae est in littore maris; possidebit semen tuum portas inimicorum suorum, et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae, quia obedisti voci meae »; et ad Galatas tertio 1: << Abrahae dictae sunt promissiones et semini eius ». Semen autem Abrahae sunt credentes; ad Romanos nono: « Non qui filii carnis, hi filii Dei; sed qui filii sunt promissionis aestimantur in semine »; unde infra tertio: « Potens est Deus de lapidibus istis suscitare filios Abrahae ». Usque in saecula, id est in aeternum; Psalmus 2: « A saeculo Epilogus. et usque in saeculum tu es Deus ». Unde Virgo

beata canticum incipit a magnitudine summi principii et canticum finit in aeternitate finis; laudat enim eum qui <«< alpha est et omega, principium et finis », Apocalypsis primo; et quidem satis recte, quia in hoc cantico ostendit, consummationem esse factam omnium beneficiorum promissorum, et ideo consummativum est omnium laudum et canticorum et etiam Scripturarum.

[blocks in formation]

Maria cum illa, scilicet cum cognata praegnante. Non statim abscessit, sed fecit, secundum quod Dominus discipulis suis praecipit Matthaei decimo 3: << In eadem autem domo manete, donec exeatis ». Manebat autem Maria, non egrediebatur sicut Dina, de qua Genesis trigesimo quarto: «Egressa est, ut videret mulieres regionis illius»; et sequitur post, quod oppressa fuit. Manebat sicut sedula obsecutrix, non circuibat sicut curiosa investigatrix; primae ad Timotheum quinto, de viduis adolescentibus: «Otiosae discunt circuire domos, non solum autem otiosae, sed et verbosae et curiosae, loquen

[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]

tes quae non oportet ». Quocontra Seneca 4: << In« dicium mentis bene constitutae est, secum posse morari et secum posse consistere ».

102. Propter longanimitatem propositi subdit: Secundum. Quasi mensibus tribus, id est usque ad tempus partus, secundum quod dicit Beda in Glossa 5: « Tamdiu mansit Maria, donec, Elisabeth partus tempore completo, praecursoris Domini sui, propter quam maxime venerat, nativitatem videret »; et hoc signi ficatum est secundi Regum sexto, ubi dicitur, quod << arca Domini mansit in domo Obededom tribus mensibus ». Mystice verò tribus mensibus designatur Mystica expoprofectus trium virtutum, secundum quod in Glossa 6 dicitur. Nam «< anima casta, quae spiritualis verbi desiderium concipit, necesse est, ut alta exercitus caelestis juga subeat et quasi trium mensium dies ibidem demorata, quousque fidei, spei et caritatis luce radietur, perseverare non desistat ».

[ocr errors]

sitio.

103. Propter honestatem contubernii subditur: Tertium. Et reversa est in domum suam, ut habitaret cum sponso, virginitatis suae custode; unde dicere poterat illud Genesis trigesimo : « Benedixit tibi Dominus ad introitum meum. Iustum est igitur, ut aliquando provideam etiam domui meae ». Reversa est in domum suam, quia sponsus et familia sua reditum desiderabat, secundum illud Canticorum sexto: <«< Revertere, revertere Sulamitis, revertere ». Sic ergo virgo Maria dat exemplum omnibus imitandum, secundum quod dicit Ambrosius : « Discite, inquit, a Maria religiositatem, longanimitatem et honestatem ».

De gratiarum actione pro ortu praecursoris dicuntur tria.

104. Elisabeth impletum est tempus etc. Post gratiarum actionem de conceptu Salvatoris sequitur hic gratiarum actio pro ortu praecursoris. Agitur autem laus Deo de praecursoris ortu magis quam de conceptu, quia conceptus fuit in peccato, sed natus fuit plenus Spiritu sancto; Christus autem tam in conceptu quam in ortu fuit sanctissimus, ideo ante ortum et post ortum ipsius laudes decantantur. Habet autem haec pars tres partes, in quarum prima Divisio. describitur praecursoris origo; secundo vero pro ipsa subditur laus el gratiarum actio, ibi o: El Zacharias, pater eius, impletus est Spiritu sancto, ubi ponitur canticum Zachariae; tertio vero ad materiam maioris laudis subditur praecursoris educatio, ibi: Puer autem crescebat etc.

[blocks in formation]

Duo seqq. loci sunt Gen. 34, 1. seq. et I.

4 Epist. 2. n. 1: Primum argumentum bene compositae mentis existimo, posse consistere et secum, morari. Codd. AD et C primitus omittunt Seneca.

Scilicet ordinaria, quae tamen omittit Elisabeth partus tempore completo (Beda vero in hunc locum haec verba exhi

6

Sequitur II. Reg. 6, 11, ubi pro mansit Vulgata ha

Nempe ordinaria, sumta ex Beda (in hunc locum), qui pro exercitus substituit exercitii (ita etiam D a secunda manu). 7 Vers. 30. Subinde allegatur Cant. 6, 12.

* His verbis S. Bonav. complecti videtur quac Ambrosius,

I. in Luc. n. 20-22, exhibet, ubi Mariam mulieribus et virgi. nibus tanquam exemplar sedulitatis, modestiae etc. proponit. 9 Vers. 67, ubi Vulgata repletus pro impletus. Tertia pars habetur v. 80.

« PreviousContinue »