Page images
PDF
EPUB

te tanguntur

tria.

secundi Machabaeorum primo 1: «De magnis periculis a Deo liberati, magnifice gratias agimus ipsi »; et in Psalmo: «Eripuit me de inimicis meis fortissimis, et ab his qui oderunt me »..

128. (Vers. 72.). Ad faciendam misericorIn tertia par- diam etc. Haec est tertia pars principalis cantici, in qua gratias agit pro nostra reparatione, secundum quod Patribus promissa sub iureiurando. Et in hac parte primo praemittit principium ad promittendum movens; secundo, iuramentum stabiliens; et tertio, remedium subsequens.

Principium autem movens ad promittendum Principium fuit divina misericordia, ex qua promissione ortum promitten habuit testimonium Patrum; et hoc tangit, cum dicit:

moyens ad

dum. Ad faciendam misericordiam cum Patribus no

testamento.

stris. Et debet iterari verbum prius positum, scili-
cet benedictionis et erectionis: benedictus scilicet
Deus, qui erexit cornu, ut faceret misericordiam ;
Exodi vigesimo 2: « Faciet misericordiam in millia
his qui diligunt illum »; et Tobiae tertio: « Benedi-
ctus es, Domine Deus patrum nostrorum, qui, cum
iratus fueris, misericordiam facis »; Psalmus : «< Ma-
gnificans salutes regis eius et faciens misericordiam
Christo suo David et semini eius in sempiternum ».
Et quia misericordiam promittendo quasi fecit debi-
tum per pactum, ideo subdit: Et memorari testa-
menti sui sancti; Psalmus : « Memor fuit in sae-
3 3:
culum testamenti sui, verbi, quod mandavit in mille
generationes ».

129. Et nota, quod testamentum vetus fuit sanDe duplici ctum per figurationem, novum vero per continentiam et impletionem; unde sanctum testamentum vocat testamentum novum, quod sanctificavit sanguine suo; Zachariae nono : « Tu autem in sanguine testamenti tui eduxisti vinctos de lacu»; et ad Hebraeos nono: «Si sanguis hircorum et cinis vitulae aspersus inquinatos sanctificat ad emundationem carnis; quanto magis sanguis Christi, qui per Spiritum sanctum semetipsum obtulit immaculatum Deo, emundabit conscientiam nostram ab operibus mortuis ad serviendum Deo viventi? Et ideo novi testamenti mediator est, ut, morte intercedente, in redemptionem earum praevaricationum, quae erant sub priori testamento, repromissionem accipiant, qui vocati sunt, aeternae hereditatis ». Et hoc est quod ante promiserat, sicut dicitur ad Hebraeos octavo 5: «< Consummabo super domum Israel et domum Iuda testamentum novum ».

stabiliens.

130. (Vers. 73.). Secundo subdit iuramentum laramentum stabiliens, cum ait: Iusiurandum, quod iuravit ad Abraham, patrem nostrum; et debet semper iterari verbum praemissum, scilicet fecit; Genesis vigesimo secundo: «Per memetipsum iuravi, dicit Dominus, quia fecisti rem hanc et non pepercisti unigenito filio tuo propter me, et benedicens benedicam te». Quod introducens Apostolus ad Hebraeos sexto inquit: « Abrahae namque promittens Deus, cum neminem haberet, per quem iuraret, maiorem, per semetipsum iuravit »; et sic, ut « ostenderet abundantius heredibus pollicitationis immobilitatem consilii sui, interposuit iusiurandum, ut per duas res immobiles, quibus impossibile est mentiri Deum, fortissimum haberemus solatium ». Abrahae, promisit, scilicet daturum se nobis, filiis eius, scilicet per promissionem, Unigenitum suum; loannis tertio 7: « Sic Deus dilexit mundum, ut Filium suum unigenitum daret »; et: « Qui proprio Filio non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit illum, quomodo non omnia nobis cum illo donavit »? ad Romanos octavo. Huius autem figura Genesis decimo quinto: « Semini tuo dabo terram hanc a fluvio Aegypti usque ad fluvium magnum Euphraten ».

[ocr errors]

subsequens,

131. (Vers. 74.). Deinde subiungit beneficium Remediam sive remedium subsequens, cum ait: Ut sine timore de manu inimicorum nostrorum liberati, serviamus illi. Istud enim est remedium, quod assecuti sumus per Christum nobis donatum; ad Romanos sexto : « Nunc liberati a peccato, servi au8: tem facti Deo, habemus fructum in sanctificatione, finem vero vitam aeternam »; Sapientiae decimo sexto: «Ostendisti inimicis nostris, quia tu es, qui liberas ab omni malo », illos scilicet, qui te audiunt credendo et obediendo; Proverbiorum primo: « Qui autem me audierit absque terrore erit et abundantia perfruetur, malorum timore sublato ». Et isti sunt, qui serviunt Domino; primi Regum septimo: « Praeparate corda vestra Domino et servite illi soli »>; et liberabit nos de manibus inimicorum nostrorum.

[merged small][merged small][ocr errors][merged small]
[merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]

octavo: «Sanctificabis Aaron et filios eius, ut sacerdotio fungantur mihi », et « ministrent in sanctuario, ne iniquitatis rei moriantur »; primae Petri primo : <<< Secundum eum qui vocavit vos sanctum, ut et ipsi in omni conversatione sancti sitis, quoniam scriptum est: Sancti eritis, quoniam ego sanctus sum » . 133. Propter iustitiam quoad proximum dicit: Juste. Et iustitia; ad Romanos sexto 1: « Sicut exhibuistis membra vestra servire iniquitati ad iniquitatem, ita nunc exhibete membra vestra servire iustitiae in sanctificationem »; ut sic possitis dicere illud Psalmi: <«< Ego autem in iustitia apparebo conspectui tuo ». 134. Propter simplicitatem dicit: Coram ipso, Simpliciter. Scilicet Deo; quod fit per simplicem intentionem, sicut Ezechias, quarti Regum vigesimo 2: « Obsecro, Domine, memento, quomodo ambulaverim coram te in veritate et corde perfecto, et quod placitum est coram te fecerim ». Sic « puer Samuel ministrabat in conspectu Domini ante faciem Heli », primi Regum tertio et primi Paralipomenon ultimo: « Scio, Domine, quod probes corda et simplicitatem diligas » . 135. Propter perseverantiam subdit: Omnibus Perseveran- diebus nostris, sicut Apostolus, Actuum vigesimo": « Vos scitis, qualiter per omne tempus fuerim vobiscum, serviens Domino cum omni humilitate et lacrymis et tentationibus »; et losue vigesimo secundo: <<< Adhaereatis Deo et serviatis ei in omni corde et in omni anima vestra ».

ter.

[blocks in formation]

Angelum meum, et praeparabit viam ante faciem meam ». Parare vias eius, pluraliter dicit vias, id est viam cognitionis in fide et affectionis in caritate. De prima Iob decimo septimo : « Tenebit iustus viam suam et mundis manibus addet fortitudinem »>; ad Romanos primo: «lustus autem ex fide vivit ». De via caritatis; primae ad Corinthios duodecimo « Adhuc excellentiorem viam vobis demonstro». Viam fidei praeparavit Ioannes, secundum quod vox; infra tertio: « Vox clamantis in deserto: Parate viam Domini »; viam caritatis, secundum quod lucerna; Ioannis quinto: « Ille erat lucerna ardens et lucens ».

:

litate doctri

137. (Vers. 77.). Commendat etiam secundo ab Item, ab utiutilitate doctrinae, cum dicit: Ad dandam scien- nae. tiam salutis plebi eius; dandam, scilicet gratis; Matthaei decimo 7: « Gratis accepistis, gratis date »; et Proverbiorum secundo: «Dominus dat sapientiam, et ex ore eius prudentia et scientia ». Dandam, inquam, scientiam, non quamcumque, sed salutis; quia sine scientia non est salus; Isaiae quinto 8: << Propterea captivus ductus est populus meus, eo quod non habuit scientiam ». Hanc debet habere. omnis rector populi; Osee quarto: «Quia tu scientiam repulisti, repellam ego te, ne sacerdotio fungaris mihi »; Isaiae trigesimo tertio: « Divitiae salutis, sapientia et scientia», salutis, inquam, non cuiuscumque, sed spiritualis; propter quod subdit: In remissionem peccatorum eorum. Beda : « Ne temporalem salutem promitti putares, addit in remissionem peccatorum eorum ». Nam de Salvatore dicitur Matthaei primo: « Ipse salvum faciet populum suum a peccatis eorum »; et Marci primo: « Fuit Ioannes praedicans baptismum poenitentiae in remissionem peccatorum ».

[blocks in formation]
[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small]

luminans.

eius in remissionem peccatorum, quae quidem fuit per viscera misericordiae Dei, quae accelerant divinam praesentiam in carne, in qua nos visitavit. Viscera misericordiae sunt nimia dilectio et nimia compassio; ad Ephesios secundo 1: « Deus autem, qui dives est in misericordia, propter nimiam caritatem suam, qua dilexit nos, et cum essemus mortui peccatis, convivificavit nos Christo, cuius gratia salvati estis »; et Isaiae sexagesimo tertio: « Ubi est multitudo viscerum tuorum et miserationum tuarum? Super me continuerunt se». At postquam Filius Dei incarnatus est, verificatum est illud Genesis quadragesimo tertio 2 de Ioseph: « Commota sunt viscera sua super fratre suo». Ad cuius exemplum ad Colossenses tertio: « Induite sicut electi Dei viscera misericordiae, benignitatem, humilitatem, modestiam, patientiam ». Per haec viscera misericordiae visitavit nos oriens ex alto; Malachiae quarto 3: « Vobis timentibus nomen meum orietur sol iustitiae et sanitas in pennis eius »; et Zachariae sexto: «Ecce vir, oriens nomen eius ». Ex alto, secundum illud Ioannis tertio: «Qui desursum venit super omnes est». In quo mira fuit dignatio; Psalmus: <« Quid est homo, quod memor es eius, aut filius hominis, quoniam visitas eum »?

139. (Vers. 79.). Haec autem visitatio superni Item, ut il- solis fuit non solum causa consolationis, verum etiam illuminationis; et propterea subdit: Illuminare his qui in tenebris et in umbra mortis sedent; et debet construi: visitavit illuminare, id est ad illuminandum, his qui in tenebris sedent, id est gentibus errantibus; Isaiae nono: « Populus, qui ambulabat in tenebris, vidit lucem magnam; habitantibus in regione umbrae mortis lux orta est eis »; et rursus quadragesimo secundo: «Dedi te in lucem gentium, ut aperires oculos caecorum et educeres de conclusione vinctum, de domo carceris sedentes in tenebris ». Et ideo Ioannis nono: « In iudicium ego in hunc mundum veni, ut qui non vident videant, et qui vident caeci fiant ».

[merged small][merged small][ocr errors]

gressus tuos »; et Psalmus: «Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam », ubi est regnum pacis sine labore; Sapientiae decimo: « Iustum deduxit Dominus per vias rectas et ostendit illi regnum Dei »; de quo regno dicitur in Psalmo: « Lauda, lerusalem, Dominum, qui posuit fines tuos pacem ». Ierusalem enim interpretatur visio pacis, ad quam ducimur per ducatum Christi et per viam mandatorum, quae ducit ad pacem; Psalmus : « Pax multa diligentibus legem tuam »; et Isaiae quadragesimo octavo: «< Utinam attendisses mandata mea, facta fuisset sicut flumen pax tua ».

8

[ocr errors]

visitationis

141. Nota, quod Dominus visitat ad corrigen- Decem fines dum delinquentes, ut legatus provinciam ; Abdiae divinae. Primus. primo 7: « Legatum ad gentes misit. Surgite, et consurgamus ad eum in proelium »; Psalmus: « Visitabo in virga iniquitates eorum ». Ad iustificandum Secundas. poenitentes, ut medicus aegrotum; Marci secundo: <«< Non egent qui sani sunt medico, sed qui male habent ». Ad docendum ignorantes, ut magi- Tertius. ster discipulum, sicut hic: Visitavit nos, illuminare etc.; Psalmus : « Visitasti terram et inebriasti eam »; sequitur: « Flumen Dei repletum est aquis ». Ad excitandum negligentes, ut princeps popu- Quartus. lum; primi Regum decimo septimo: «Fratres tuos visitabis, si recte agant, et cum quibus ordinati sunt, disce »; Actuum decimo quinto: « Revertentes visitemus fratres per universas civitates». Ad promo- Quintas. vendum operantes, sicut vinitor vineam; Psalmus 9: << Respice de caelo et vide et visita vineam istam »; Isaiae quinto: «< Vinea enim Domini exercituum domus Israel est ». - Ad conservandum obedientes, Sextus. sicut pastor gregem; Ezechielis trigesimo quarto : « Visitabo oves meas, sicut visitat pastor gregem suum ».

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Ad fecundandum contemplantes, ut sponsus Septimus. sponsam; Genesis vigesimo primo 10: « Visitavit Dominus Saram, et concepit »; Iudith decimo quinto: << Ioachim, summus pontifex, de Ierusalem venit in Bethuliam cum universis presbyteris suis, ut videret Iudith ». Ad adiuvandum pugnantes, ut rex Octavus. exercitum; Genesis ultimo 11: « Post mortem meam Deus visitabit vos »; et Lucae ultimo: « State in civitate, quoadusque induamini virtute ex alto ». — Ad consolandum patientes, ut sanus infirmum; Iob Nonus. decimo 12: « Visitatio tua custodivit spiritum meum »; et lob secundo et lacobi primo: « Religio munda

[ocr errors]

Superius fide

7 Vers. 1. Luc. 5, 31.

1 Vers. 4. seq. Sequitur Isai. 63, 15. CDF substituimus accelerant pro acceleravit. Subinde allegatur Col. 3, 12.

2 Vers. 30.

3 Vers. 2.

3, 31. et Ps. 8,

* Vers. 2.

[ocr errors]
[ocr errors]

5.

Tres seqq. loci sunt Zachar. 6, 12; Ioan.

Sequuntur Isai. 42, 6. seq. et loan. 9, 39.

5 Vers. 9. Subinde allegantur Prov. 3, 6; Ps. 142, 10; Sap. 40, 10. et Ps. 147, 12. et 14. Superius pro directionem Vat. dilectionem.

Psalm. 118, 165, post quem Isai. 48, 18. Hieron., Epist. 46. (alias 17.) n. 3: Iebus et Salem et Ierusalem appellatur. Primum nomen, calcata; secundum, pax; tertium, visio pacis.

Sequuntur Ps. 88, 33. et Marc. 2, 17; cfr.

8 Psalm. 64, 10. 36.

et Act. 15,

[merged small][merged small][ocr errors]

Duo seqq. loci sunt I. Reg. 17, 18.

Subinde allegantur Isai. 5, 7. et Ezech.

[merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small]

et immaculata apud Deum et Patrem haec est, visitare pupillos et viduas in tribulationibus eorum »; Ecclesiastici septimo: «Non te pigeat visitare infirDecimus. mum ». Ad remunerandum perseverantes, sicut paterfamilias; Matthaei vigesimo 1: « Voca operarios et redde illis mercedem »; et Isaiae sexagesimo: « Ponam visitationem tuam pacem et praepositos tuos iustitiam ».

primus.

De educatione pueri et laudis amplificatione tria.

142. (Vers. 80.). Puer autem crescebat etc. Postquam descripta est praecursoris origo et pro origine gratiarum actio, hic tertio subditur ipsius educatio, in qua est divinae laudis amplificatio. Describitur autem educatio quantum ad profectum aetatis in carne et virtutis in mente et religiositatis in conversatione.

Quantum ad profectum aetatis dicit: Puer auProfectas tem crescebat, scilicet, corpore, secundum quod dicitur de Samuele primi Regum secundo 2: « Puer autem Samuel crescebat et placebat tam Deo quam hominibus ». Invenerat enim benedictionem, sicut Ioseph; de quo Genesis penultimo: « Filius accrescens loseph, filius accrescens et decorus aspectu »; sed econtra dicitur de Ruben in Genesis penultimo: <«< Effusus es sicut aqua, non crescas ». Unde et sibi competit illud. Genesis vigesimo sexto: « Isaac proficiens atque succrescens, donec magnus vehementer effectus est ».

143. Quantum ad profectum virtutis in mente Secundus. dicit: Et confortabatur spiritu, scilicet divinae virtutis, de quo Ezechielis tertio : « Manus Domini erat mecum confortans me»; unde poterat dicere illud Apostoli ad Philippenses ultimo: «Omnia possum in eo qui me confortat ». Hic autem est Spiritus sanctus, qui dat virtutem ceteris Sanctis; Psalmus: «Verbo Domini caeli firmati sunt, et spiritu oris eius omnis virtus eorum ».

Secundo, de nativitate ex ulero dupliciter.

144. Quantum ad profectum religiositatis in Tertius. conversatione subdit: Et erat in desertis, scilicet ut ibi religiosam duceret vitam, secundum quod de ipso cantatur 4:

Antra deserti teneris sub annis, Civium turmas fugiens petisti, Ne levi saltem maculare vitam Famine posses;

6

tia.

quia, « si quis se existimat religiosum esse, non refrenans linguam suam, sed seducens cor suum, huius vana est religio». Et ideo faciebat illud propheticum in Psalmo: «Elongavi fugiens et mansi in solitudine ». Qui enim vult perfecte vivere debet, relictis urbibus, petere deserta; primi Machabaeorum secundo: « Multi descenderunt cum Mathathia, quaerentes judicium et iustitiam in deserto, et sederunt ibi ». Et quia religiositas non est laudabilis, nisi sit Perseveranperseverans, ideo subdit: Usque in diem ostensionis suae ad Israel, cum scilicet ostendit se in praedicatione virtuosa; iuxta quod dicit Apostolus primae ad Corinthios secundo : « Sermo meus et praedicatio mea non fuit in persuasibilibus humanae sapientiae verbis, sed in ostensione spiritus et virtutis ». Unde prius vixit sibi occulte per longum tempus, ut postmodum per suam ostensionem viveret ad salutem aliorum, secundum illud lacobi tertio: «Quis sapiens et disciplinatus inter vos? Ostendat ex bona conversatione operationem suam in mansuetudine sapientiae ». In hoc erudiuntur omnes praedicatores, ut Notandum. prius vacent perfectioni propriae et deinde aedificationi alienae, quia «< cuius vita despicitur, restat, ut eius praedicatio contemnatur». Huius figura praecessit in Elia, tertii Regum decimo nono, qui prius abiit in desertum et pervenit ad montem Dei, ubi edoctus est; et post sequitur, quod unxit reges et prophetas ad regimen populi Dei.

CAPITULUM II.

1. Factum est autem in diebus illis etc. Terminata parte illa, in qua agitur de conceptu Salvatoris in utero, sequitur pars secunda, in qua agitur

[ocr errors]
[ocr errors]

de ortu Salvatoris ex utero, et hoc facit in isto totali capitulo. Habet autem haec pars duas, in quarum prima determinatur nativitatis Christi veritas; in secunda determinatur nascentis humilitas. Quia enim Christus in nativitate sua factus est ex

[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small]
[blocks in formation]

suos ascriberet in aeternitate ». In hac descriptione universalis imperii triplex notatur excellentia, scilicet potentiae in praecipiendo, sapientiae in discernendo et iustitiae in prosequendo, quoniam haec tria futura erant in Christo, secundum illud Ieremiae vigesimo tertio : « Ecce, dies veniunt, dicit Dominus, et suscitabo David germen iustum, et regnabit rex », ecce, potentia; « et sapiens erit >> ecce, sapientia; « et faciet iudicium et iustitiam »>, ecce, iustitia, ut sit in eo omnimoda perfectio.

3. (Vers. 1.). Quantum ad excellentiam potenDe primo. tiae in praecipiendo dicit: Exiit edictum a Caesare

[ocr errors]

Augusto, ut describeretur universus orbis. Caesar Notandum. iste Augustus proprio nomine fuit Octavianus, sed a Iulio Caesare, qui antea imperavit, Caesar est cognominatus, a quo omnes imperatores Romani postea caesares dicti sunt. Iste etiam dictus est Augustus, eo quod rem publicam auxit; et ab isto omnes alii, semper dicuntur Augusti 6. Et iste protulit universale edictum, quia universale habebat dominium, non in omnes et singulos, sed in principales universi partes; unde imperium suum fuit magnum, secundum illud Danielis secundo : « Et regnum quartum erit ferreum. Quomodo ferrum comminuit et domat omnia, sic comminuet et conteret omnia haec ». Hoc fuit Romanorum imperium, quod designatum fuit per imperium Nabuchodonosor, de quo Ieremiae vigesimo septimo: « Ego dedi omnes terras has in manu Nabuchodonosor, et servient ei omnes gentes. Gens et regnum, quod non ser vierit Nabuchodonosor, visitabo super gentem illam, dicit Dominus ». In his diebus, huius scilicet regni, erat tempus adventus Christi, quia dicitur Danielis secundo : « In diebus regnorum illorum suscitabit Dominus regnum, quod in aeternum non dissipabitur, et regnum eius populo alteri non tradetur ». Et istius solius est plena orbis descriptio, secundum illud Psalmi: « Domini est terra et plenitudo eius, orbis terrarum et universi, qui habitant in eo». Et ideo dicitur Apocalypsis decimo nono, quod « habebat in vestimento et in femore suo scriptum: Rex regum et Dominus dominantium »; quia, sicut dicitur Ecclesiastae quinto, <«<excelso alius excelsior est, et super hos quoque eminentiores sunt alii ».

4. (Vers. 2.). Quantum ad excellentiam sapien- De secundo. tiae in discernendo subdit: Haec descriptio prima

[ocr errors]

facta est a praeside Syriae Cyrino; quia haec fuit, ut dicit Ambrosius ", prima descriptio generalis, quae inchoata est a Cyrino; vel: prima facta, id est primo inchoata, secundum Bedam, ab illo qui praesidebat in Syria, quae est umbilicus terrae habita

[ocr errors]

1 Respicitur Gal. 4, 4: Misit Deus Filium suum factum ex muliere, factum sub Lege. Initium secundae partis inferius allegatum est v. 21: Et postquam etc. Post factus est ex muliere H supplet secundum veritatem. 2 Vers. 8; tertia pars incipit v. 15.

8 Vers. 4. Codd.: Ascendit autem Ioseph de Galilaea. Tertia pars habetur v. 6. seq.

* Libr. 1. Homil. in Evang. homil. 8. n. 4. Pro in carne A in carnem. 5 Vers. 5.

6 Cfr. Ioan. Freinshemii Supplementorum Livianorum, lib. 99. in locum libri 134. Liviani, c. 102. seq.: « Tum vero redactis in promissam formam provinciis... ab senatu populoque Romano Augustus appellatus [Octavianus]. Romulum vocari oportere quidam censuerant quasi et ipsum conditorem Urbis... Sed Munatii Planci sententia praevaluit, ut Augustus potius diceretur... nam ab augendo deductum hoc nomen, sequentibus saeculis nequidquam existimatum ». Ibid. c. 107: Caesaresque et Augusti vocari voluerunt; alterum significandi gratia, quibus successissent, alterum exprimendae amplitudini suae dignitatique aptum rati.

' Vers. 40, quem Hieron. ita exponit: Regnum autem

[merged small][ocr errors][merged small][merged small]

9 Libr. II. in Luc. n. 38: « Atqui plerasque iam partes terrarum saepe fuisse descriptas loquuntur historiae. Haec est ergo professio prima, sed mentium, cui omnes profitentur » etc. Beda, I. in Luc. 2, 2: Itaque quod ait: Haec descriptio... Cyrino, significat, hanc descriptionem vel primam esse earum quae totum orbem concluserint, quia pleraeque iam partes terrarum saepe leguntur fuisse descriptae, vel certe primo tunc coepisse, quando Cyrinus in Syriam missus est. Glossa ordinaria apud Lyranum, in hunc locum: Syria, in qua ludaea est media, quasi umbilicus est totius terrae. Cfr. Hieron., II. Comment. in Ezech. 5, 5. seqq. Ierusalem in medio mundi sitam hic idem Propheta testatur, umbilicum terrae eam esse demonstrans etc. Subinde allegatur I. Reg. 10, 4. seq.

[ocr errors]

« PreviousContinue »