Page images
PDF
EPUB

tistae, S. Josephi, si ii sint patroni vel titulares, ponuntur ante SS. Apostolos (S. R. C. 13. Febr. 1666.). Si SS. Angelis, S. Joanni Baptistae et S. Josepho alius Sanctus tanquam patronus aeque principalis adjungatur, illorum nominatio fit ante Apostolos, huius Sancti autem more solito post Apostolos. (S. R. C. 11. Maii 1743.); praecedit autem titularis patronum.

Si ecclesia omnino non est consecrata, nec benedicta, item in oratorio privato vel publico non dedicato, nominandus est patronus civitatis vel loci, non vero patronus vel titularis ecclesiae parochialis, intra cuius limites sita sunt oratoria, nec patronus ecclesiae, cui celebrans adscriptus est; subiungi non potest nomen patroni capellae propriae, si habeat (S. R. C. 12. Sept. 1840.)

Si plures sunt patroni aeque principales, omnes sunt nominandi; secus tantum principalior (S. R. C. 23. Febr. 1839. et 11. Mart. 1843.).

k) In Oratione A domo melius legitur: tranquillitatibus huius optatae consolationis, quam: tranquillitatis huius optatae consolatione (S. R. C. 16. Sept. 1865.).

1) Oratio Concede, quae saepius per annum designatur, non est ea, quae prima inter Orationes ad diversa invenitur, sed de B. M. V. et habetur in Missali post Dominicam in Albis.

m) In Orationibus cognomina et patria Sanctorum non sunt exprimenda, e. g. S. Petri Nolasci (31. Januarii), S. Joan. de Matha (8. Febr.), S. Margaritae de Cortona (27. Febr.), S. Francisci de Paula (2. April.), S. Pii Quinti (5. Maii), S. Margaritae Scotorum (10. Junii), S. Joannis Gualberti (12. Junii), S. Philippi Benitii (23. Aug.), S. Raymundi Nonnati (31. Aug.), S. Francisci Borgiae (11. Octob.). Excipiuntur tamen Orationes S. Joannis Chrysostomi (27. Jan.), S. Petri Coelestini (19. Maii) et S. Petri

Chrysologi (5. Dec.) (S. R. C. 23. Junii 1736., 5. Maii 1825., 23. Maii 1835. et 7. Decemb. 1844.).

n) Nomen Spiritus in Orationibus S. Fidelis (24. April.), S. Bernardini (20. Maii), S. Camilli (18. Julii), S. Hieronymi Aemiliani (20. Julii), S. Joannae Franciscae (21. Aug.), item in Oratione super populum, quae est feria IV. post Dom. II. Quadrag. revera non indicat Spiritum sanctum, unde concludendae sunt more solito, sine ejusdem (S. R. C. 12. Nov. 1831.).

o) Collecta, quae ab Episcopo imperatur, 1) non tantum in saecularium, sed etiam in regularium ecclesiis, etiam exemptis per modum praecepti et obligationis est dicenda; nec licet pro libitu cessare ab eadem recitanda, antequam Ordinarius id iusserit (S. R. C. 3. Aprilis 1821.); semper recitanda est sub disincta conclusione et post omnes commemorationes speciales et etiam communes, quae secundo et tertio loco addendae praescribuntur, sed ante votivas, quas celebrans in Missis votivis et diebus simplicibus ac ferialibus adiungit (de Herdt I. 92.). Si Oratio imperetur pro re gravi et Missa determinata, dicitur etiam in duplici I. et II. cl., in duplici I. cl. sub unica conclusione, nisi aliae commemorationes occurrant, et in duplici II. cl. ac diebus inferioris ritus sub sua conclusione, vel cum reliquis commemorationibus, si sint faciendae. Si autem Oratio non sit pro re gravi et imperetur dicenda per aliquod tempus, omittenda est in omnibus Missis in duplicibus I. cl. Dominica Palmarum, vigiliis Nativitatis D. N. et Pentecostes, feria quinta 1) Si plures Orationes imperentur, dicendae sunt non ordine temporis, quo praescribuntur, sed ordine dignitatis, et si sumuntur ex Missis votivis vel ex Orationibus ad diversa eo ordine, quo in fine Missalis ponuntur. - Propter Orationem imperatam nulla alia, neque tertia ad libitum omitti potest (S. R. C. 2. Dec. 1684 et 17. Aug. 1709.) Manuale sacerdotum. (Editio VI.)

8

in Coena Domini et sabbato sancto, atque in votivis solemnibus (quia celebrantur sub ritu I. cl.); in duplicibus vero II. cl. ad libitum celebrantis legi vel omitti potest in Missis privatis (S. R. C. 7. Sept. 1816.), in conventuali autem et in solemni debet omitti (S. R. C. 23. Maii 1835.); aliis omnibus diebus, etiam Dominicis Adventus et Quadragesimae dici debet. (S. R. C. 20. Aprilis 1822.)

p) Diebus anniversariis electionis et consecrationis Summi Pontificis Collecta in Missa adiungenda pro eodem est de praecepto pro clero saeculari et regulari. (S. R. C. 12. Martii 1836. et 14. Aug. 1858.) Collecta pro Summo Pontifice diebus creationis et coronationis (exceptis festis I. cl, vigiliis Nativ. D. N. J. Ch. Pentecostes, Dominica Palmarum, Missis votivis solemnibus et Missis de Requiem) dici debet, et quidem sub unica conclusione in duplicibus II. cl. (S. R. C. 22. Maii 1841.), nisi alia commemoratio sub distincta conclusione sit facienda, cui in casu adiungitur. Diebus autem inferioris ritus semper dicitur sub distincta conclusione et post Orationes de praecepto, sed ante Orationes votivas. (S. R. C. 12. Sept. 1840. et 14. Aug. 1858.) Idem dicendum de Oratione pro Episcopo quoad ipsius Dioecesim. (S. R. C. 14. Aug. 1858.) Occurrente anniversario consecrationis episcopi ea ipsa die, qua agi debet de anniversario electionis vel consecrationis summi Romani Pontificis, anniversarium episcopi agendum est sequenti die. (S. R. C. 20. Dec. 1864.) q) In conclusione Orationum 1) hic modus ser1) Extra Missam et horas canonicas Orationes concludendae sunt brevi conclusione; (S. R. C. 20. Dec. 1864.) quae, si Oratio dirigatur ad Patrem, est: Per Christum Dominum nostrum; si fiat mentio Filii: Per eumdem Christum Dominum nostrum; si dirigatur ad Filium: Qui vivis et regnas per omnia saecula saeculorum. Oratio de SS. Sacramento in laudibus vespertinis terminanda est brevi conclusione: Qui

vatur: 1. Si Oratio dirigatur ad Patrem et in ea nulla fiat mentio Filii, sic concluditur: Per Dominum nostrum Jesum Christum, Filium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus sancti Deus per omnia saecula saeculorum; 2. si in principio aut medio Orationis mentio fiat Filii, sic concluditur : Per eumdem Dominum nostrum etc. (S. R. C. 11. Mart. 1820.); 3. si in fine: Qui tecum vivit et regnat etc.; 4. si Oratio dirigatur ad Filium et in ea non fiat mentio Patris; Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitate etc.; 5. si autem fiat mentio Patris, concluditur: Qui vivis et regnas cum eodem Deo Patre, etc.; 6. si facta fuerit mentio Spiritus sancti, in conclusione dicitur: in unitate eiusdem Spiritus sancti etc.; 7. si plures Orationes sub unica conclusione dicendae sunt, adhibenda est ea conclusio, quae ultimae convenit (S. R. C. 15. Sept. 1736.) ideoque dicitur Per eumdem D. N. vel in unitate eiusdem Spiritus s., quando in ultima Oratione nominatur Filius aut Spiritus s.; si vero non in ultima, sed in aliqua ex praecedentibus tantum nominatur Filius aut Spiritus s., non ideo mutatur conclusio. (S. R. C. 23. Maii 1835.)

5. Graduale dicitur in omni Missa, exceptis sabbato sancto et toto tempore Paschali, incipiendo a sabbato in Albis inclusive usque ad festum SS. Trinitatis exclusive; tunc enim illius loco dicuntur duo Versus et quatuor Alleluia. Graduali iungitur Tractus omnibus Dominicis a Septuagesima usque ad Pascha; item omnibus feriis II. IV. et VI. Quadragesimae; sicut et in omnibus Missis festivis et votivis a Septuagesima usque ad Pascha.

6. Sequentia seu Prosa dicitur infra octavas vivis et regnas in saecula saeculorum. (S. R. C. 29. Mart, 1851.) Quodsi plures Orationes post dictam de Venerabili cantantur, conclusio debet esse brevis et concordare cum ultima Oratione iuxta rubricas, (S. R. C. 8. April. 1865.)

Paschae, Pentecostes et Corporis Christi, quando Missa celebratur de octava, et in Missa septem dolorum B. M. V. festiva, non in votiva. (S. R. C. 16. Sept. 1673.) Semper autem in Missa solemni tam festi, quam de Requiem, dum Sequentia cantatur in choro, eadem submissa voce recitari debet a solo celebrante, non alternatim a celebrante et sacris ministris. (S. R. C. 11. Sept. 1847.)

7. Credo 1) dicitur a) in omnibus festis Domini, inter quae etiam computatur anniversarium dedicationis ecclesiae propriae, cathedralis, Salvatoris, et SS. Apostolorum Petri et Pauli; b) in festis B. Mariae V. et Angelorum; c) in festis Evangelistarum et Apostolorum; d) in festis Doctorum ecclesiae ac Patroni principalioris loci, dioecesis, regni, et tituli ecclesiae, non vero in Missis patronorum minus principalium (S. R. C. 22. Aug. 1744.) et oratorii publici solemniter benedicti, cui clerus strictim est adscriptus (S. R. C. 21. Junii 1710.); e) in festo Omnium Sanctorum et S. Mariae Magdalenae; f) in festis, quae cadunt in Dominicas aut infra octavas festorum Credo habentium; g) in festis Sanctorum, de quibus habetur insignis 2) reliquia in ea ipsa

1) An sit toleranda consuetudo, ut Symbolum sub organo moduletur? Resp. Abusum huiusmodi minime tolerandum, sed omnino per Episcopum provideri, ut integre intelligibili voce Symbolum decantetur, ita, ut a populo distincte audiri valeat. (S. R. C. 10. Martii 1657.) Sacerdos, qui celebrat Missam (conventualem), in qua chorus tenetur cantare Symbolum, non potest eam prosequi eo tempore, quo a choro cantatur Symbolum. (S. R. C. 17. Dec. 1695.)

2) Insignes reliquiae sunt caput, brachium, crus, aut illa pars corporis, in qua passus est Martyr; modo sit integra et non parva, et legitime ab Ordinario approbata. (S. R. C. 8. April. 1628, et 13. Jan. 1631.) Ossa femoris alicuius Sancti non sunt reliquia insignis. (S. C. Iudulg. et S. R. C. 12. April, 1823.) Ante sacras reliquias expositas lampas

« PreviousContinue »