Page images
PDF
EPUB

ecclesia, ubi celebratur, vel in oratorio publico solemniter benedicto, cui quis adscriptus est (Rubric. gen. Missae et S. R. C. 23. Nov. 1602., 11. Aug. 1691., 18. Jan. 1631., 11. April. 1840.); h) in festis Sanctorum principalium Ordinis sui religiosi in suis ecclesiis (S. R. C. 22. Nov. 1850.) et pro libitu etiam extra proprias Ordinis ecclesias symbolum recitant (S. R. C. 18. Dec. 1779.); i) in Missis votivis solemnibus etiamsi cantentur in paramentis violaceis in Dominica; k) tanden Symbolum potest decantari in Missa solemni in illa ecclesia, ubi altare est erectum sub invocatione alicuius Sancti, ratione concursus populi. Festa Martyrum, Virginum, Mulierum et Confessorum per se non habent Symbolum; unde adagium illud: da credit, muc non credit. In Missa de Venerabili et de immaculata Conceptione per annum non dicitur Credo.

[ocr errors]

8) Offertorio infra totum tempus paschale additur unum Alleluia, nisi adsit iam in fine.

9) Praefatio propria semper legenda est, si Missa habet propriam; si autem Missae Praefatio propria assignata non sit, et celebretur infra octavam, quae propriam habet Praefationem, haec assumenda est; in Missa feriae IV. Temporum occurrentis in die octavae Nativitatis B. M. V. dicitur Praefatio ferialis (S. R. C. 12. Dec. 1626.). Quod si extra eiusmodi octavam celebretur tempore Quadragesimali, Passionis, aut Paschali, legi debet etiam diebus Dominicis horum temporum Praefatio Quadragesimalis, de Cruce, aut paschalis, alioquin dicitur communis (S. R. C. 18. Dec. 1779.). Diebus Dominicis autem loco communis sumenda est Praefatio de SS. Trinitate (Clemens XIII. 3. Jan. 1759.). Insuper observandum est, in festo S. Joannis Apo

continuo ardere omnino debet, et super altare saltem ardeant duo lumina; alias reliquiae non exponantur. (S. R. C. 22. Jan, 1701.)

stoli et die octava S. Stephani legendam esse Praefationem de Nativitate Domini; porro in occurrentia duarum octavarum Praefationem de digniore assumendam esse. Praefatio de Nativitate D. N. J. C. dicitur usque ad Epiphaniam (praeterquam in die octava S. Joannis Apostoli) et in Purificatione B. M. V. et in festo Corporis Christi et per octavam, nisi in ea occurrat festum, quod propriam Praefationem habeat; item in Transfiguratione Domini et in festo SS. Nominis Jesu. In Missis, quae celebrantur coram SS. Sacramento, dicitur Praefatio Missae currentis, si habeat propriam; alias dicitur communis, numquam vero de Sacramento (S. R. C. 4. Sept. 1745.).

10. Proprium Communicantes infra octavam Ascensionis semper dicitur, quamvis alia Missae conveniens legatur Praefatio propria (S. R. C. 7. Aug. 1627.)

11. Communicantes cum Hanc igitur retinetur per octavas etiam in Missis votivis solemnibus et aliis Missis, in quibus de octava nulla fit commemoratio et legitur Praefatio propria (S. R. C. 25. Sept. 1627.). 12. Communioni tempore paschali additur unum Alleluia, nisi iam adsit in fine.

13. Ite, Missa est semper dicitur, quando in Missa dicitur Hymnus angelicus; quando vero Hymnus omittitur, loco illius dicitur Benedicamus Domino.

14. In fine Missae semper legitur Evangelium S. Joannis, exceptis Dominicis, feriis maioribus et vigiliis, in quibus fit officium de Sancto; tunc enim loco illius sumitur proprium de Dominica, vel de feria, vel de vigilia. Si occurrunt simul feria maior et vigilia, ultimum Evangelium legitur de feria.

2. De Missa in aliena ecclesia sive de conformitate Missae cum officio ecclesiae in qua celebratur. In genere Missa debet conformari officio ecclesiae, in qua celebratur, saltem ita, ut in officio du

plici aut aequivalente, quod excludit Missas votivas et de Requiem, alius color paramentorum non admittatur, nisi qui cum officio ecclesiae concordat. Ex decretis S. R. Congregationis regulae compositae sunt sequentes, quas sacerdos observare debet, quando in ecclesia celebrat, cui non est adscriptus, et officium, quod ipse recitat, ab officio huius ecclesiae discordat:

1. Sacerdos, sive saecularis sive regularis, vices gerens pastoris absentis vel infirmi, vel vocatus ad satisfaciendum oneribus alicuius ecclesiae, in omnibus Missis cantatis suum officium, licet sit I. vel II. classis, prorsus debet negligere, et officio ecclesiae alienae sese conformare, cantando Missam de die, vel votivam, vel de Requiem, ad formam et ritum eiusdem ecclesiae. (S. R. C. 15. Dec. 1691., 3. Dec. 1699., 29. Jan. 1752., 23. Maii 1846.) Hoc autem obtinet in Missis cantatis tantum, quia in solis Missis cantatis sacerdos dici potest agere vicem pastoris. (S. R. C. 7. Maii 1746., 16. Dec. 1828.)

2. Extra casum praecedentem omnes sacerdotes sive saeculares sive regulares, in aliena ecclesia Missam etiam privatam celebrantes, officio huius ecclesiae sese conformare debent: a) quando in ecclesia aliena celebratur festum cum solemnitate et concursu populi (S. R. C. 11. Jun. 1701. 29. Jan. 1752., 22. Mart. 1817.), (licet celebrans habeat duplex I. cl.), et b) quando in ecclesia aliena celebratur festum duplex aut aequivalens, quod excludit Missas votivas, simulque color Officii huius ecclesiae diversus est a colore Officii celebrantis. (S. R. C. 4. Sept. 1745., 7. Maii 1746., 7. Sept. 1816.)

3. Si autem in ecclesia, in qua quis celebrat, non agatur solemnitas cum concursu, et officium ecclesiae eiusdem sit coloris cum officio sacerdotis, sacerdos exterus Missam suo officio, quod

recitavit, conformare potest et debet, absque respectu ad officium ecclesiae, sive sit aequalis sive inaequalis ritus. (S. R. C. 22. Mart. 1817., 12. Nov. 1831.) Unde:

a) Sacerdos habens officium semiduplex vel inferioris ritus, quod admittit votivas, quando celebrat in ecclesia, in qua fit officium de festo duplici sub alio colore (licet sine solemnitate), non potest legere Missam votivam, quamvis in colore officii ecclesiae, quia officium ecclesiae, cui se conformare debet, prohibet Missam votivam. (S. R. C. 11. Sept. 1847.)

b) Similiter sacerdos habens officium duplex, quando celebrat in ecclesia, ubi fit de semiduplici vel aequivalente, non potest dicere votivam Missam, quia officium proprium, cui se in casu conformare debet, excludit votivam. (S. R. C. 7. Sept. 1816., 16. Dec. 1828.)

c) Sacerdos habens officium duplex aut aequivalens, quod prohibet Missam de Requiem, et celebrans in ecclesia, in qua est officium semiduplex aut inferioris ritus, quod permittit Missam de Requiem, non potest legere Missam de Requiem neque votivam (S. R. C. 7. Sept. 1816.) ob proprium officium duplex; si vero in aliena illa ecclesia fiunt exsequiae pro aliquo defuncto praesente corpore, vel anniversarium, sacerdos ille potest dicere Missam de Requiem (S. S. C. 4. Mart. 1866.) Et vicissim sacerdos habens officium semiduplex, et celebrans in ecclesia, ubi fit de officio duplici, non potest dicere Missam de Requiem ob officium duplex ecclesiae, cui se quoad colorem saltem conformare debet. (S. R. C. 9. Jun. 1668., 7. Maii 1746., 16. Dec. 1828.) d) Sacerdos habens officium semiduplex celebrans in ecclesia, ubi pariter fit de semiduplici, potest Missam legere ad libitum.

4. Sacerdotes saeculares, quando in ecclesiis re

gularium celebrant, a) non alio modo, quam cum Missali Romano et iuxta illius rubricas celebrare tenentur (S. R. C. 26. Jan. 1664., 13. Febr. 1666., 22. Maii 1683.), neque b) Missas proprias, regularibus auctoritate Apostolica concessas, dicere possunt, nisi de indulto constet. Unde Benedictus XIV. praefectos regularium, qui Missali Romano non utuntur, admonet, ut pro exteris sacerdotibus illud in sacrario retineant, ne aliam, ac debent, Missam celebrent.

Si in Missali Romano propria illius Sancti, de quo agitur, Missa non designetur, sacerdotes saeculares de communi eiusdem Sancti Missam eligant. Quando vero in Missali Romano Missa neque propria neque communis habetur correspondens Missae propriae regularium, item si agitur officium de Beato, alicui monasterio indultum, Missa dicenda est de Officio proprio celebrantis, si idem sit color paramentorum; secus vero alibi celebrandum. (S. R. C. 11. Jun. 1701.) In casu autem, quo ageretur de Missa propria alicuius festi B. M. V., posset dici una ex eius votivis.

Benedictus XIII. 10. Febr. 1727. privilegium concessit, ut in festo et per octavam S. Benedicti quilibet sacerdos possit in ecclesia Benedictinorum utriusque sexus dicere Missam propriam cum Praefatione propria ut in Missali monastico (S. R. C. 21. Mart. 1744.). Item Clemens XIV. 28. Jun. 1773. concessit, ut sacerdotes tum saeculares tum regulares celebrantes in ecclesiis Eremitarum S. Augustini possint in omnibus uti Missali Augustiniano. Pius VI. simile privilegium concessit 5. Sept. 1775. pro celebrantibus in ecclesiis Ordinis Minorum, 14. Aug. 1777. in ecclesiis Carmelitarum discalceatorum utriusque sexus, deinde 15. Jul. 1778. pro ordine Capucinorum, ut scilicet sacerdotes omnes Missali respectivi Ordinis uti possint. Haec vero indulta non exten

« PreviousContinue »