Page images
PDF
EPUB

Ego autem, sicut olíva fructí

Psalmus 52.

IXIT insípiens in corde

fera in domo Dei,*speravi in Duo:* Non est Deus.

misericórdia Dei in ætérnum, et in sæculum sæculi. Confitebor tibi in sæculum, quia fecisti: * et expectábo nomen tuum, quóniam bonum est in conspéctu sanctórum tuórum.

Aña. Deus deórum Dóminus locútus est.

. Immola Deo sacrificium laudis. F .. Et redde Altissimo

vota tua.

In Adv. y. Egrediétur virga, etc.

[ocr errors]

In Quadrag.. Ipse liberá
vit, etc.
Temp. Pass y. De ore leónis.
In Laudibus, Aña,
ECUNDUM magnam miseri-
córdiam tuam, miserére
mei Deus.
Psalm, 50.Miserére mei Deus,
35.
Salutáre vultus mei,

pag.
Aña.
et Deus meus.
Psalm, 42. J údica me Deus,
pag. 30.

Aña. Ad te de luce vígilo,
Deus.

Psalm. 62, Deus, Deus meus,
pag. 41.

Aña. Cunctis diébus vitæ nos-
træ salvos nos fac, Dómine.
102.
Cant Ego dixi,
pag.
Aña. Omnes Angeli ejus lau-
dáte Dóminum de cœlis.
Psalm. 448. Laudáte Dómi-
num de cœlis 100.

,pag.

Ad Benedictus, Аña. Eréxit Dóminus nobis cornu salútis, in domo David púeri sui.

FERIA QUARTA.

Ad Matutinum Jnyitator, In manu tua, Dómine, Omnes fines terræ.

Corrupti sunt, et abominá-
biles facti sunt in iniquitá-
tibus: * nen est qui fáciat
bonum.

Deus de cœlo prospéxit super
fílios hóminum: ut videat,
si est intélligens, aut requí-
rens Deum.
omnes declinavérunt : simul
inútiles facti sunt: * non est
qui fáciat bonum, non est
usque ad unum.
Nonne scient omnes, qui
operántur iniquitátem :
qui dévorant plebem meam
ut cibum paris?

*

Deum non invocavérunt : *
illic trepidavérunt timóre,
ubi non erat timor.
Quóniam Deus dissipávit ossa
eorum, qui hominibus pla-
cent: * confúsi sunt, quó-
niam Deus sprevit eos.

uis dabit ex Sion salutáre Israel? * cum convérterit Deus captivitátem plebis suæ, exultábit Jacob, et lætábitur Israel.

[blocks in formation]

Voluntárie sacrificábo tibi : * abscondíssem

et confitébor nómini tuo Dómine, quóniam bonum est. Quóniam ex omni tribulatióne eripuisti me: * et super inimícos meos despéxit óculus meus.

Psalmus 54

XAUDI Deus oratiónem

ab eo.

me forsitan

Tu vero homo unánimis, dux meus, et notus meus. Qui simul mecum dulces capiébas cibos : * in domo Dei ambulavimus cum consénsu. Véniat mors super illos: * et descéndant in inférnum vi

E meam, et ne despexeris ventes.

deprecatiónem meam : * inténde mihi, et exaúdi me. Contristátus sum in exercitatione mea: * et conturbátus sum a voce inimíci, et a tribulatione peccatóris. Quóniam declinavérunt in me iniquitátes: et in ira molésti erant mihi.

Cor meum conturbátum est in meet formido mortis cécidit super me.

Timor, et tremor venérunt
super me : * et contexérunt
me ténebræ.

Et dixi quis dabit mihi pen-
nas sicut colúmbæ, * et vo-
lábo, et requiéscam?
Ecce elongavi fúgiens: * et
mansi in solitúdine.
Expectábam eum, qui salvum
me fecit, a pusillanimitáte
spíritus, et tempestate.
Præcipita Dómine, dívide
linguas eórum: * quóniam
vidi iniquitátem, et contra-
dictionem in civitate.
Die, ac nocte circúmdabit
eam super muros ejus ini-
quitas et labor in médio
ejus, et injustítia.

Et non defecit de platéis ejus,
* usura, et dolus.
Quóniam si inimícus meus
maledixisset mihi, * susti-
nuissem útique.

Et siis, qui óderat me, super
me magna locútus fuisset, *
ORD. PRÆDIC. P. II.

Quóniam nequítiæ in habitáculis eórum : * in médio eórum.

Ego autem ad Deum clamávi: * et Dóminus salvábit

me.

Véspere, et mane, et meridie narrábo, et annuntiábo: * et exaúdiet vocem meam. Rédimet in pace ánimam meam ab his, qui appropínquant mihi : * quóniam inter multos erant mecum. Exaúdiet Deus, et humiliábit illos, qui est ante sæcula. Non enim est illis commutátio, et non timuérunt Deum : * exténdit manum suam in retribuéndo.

*

Contaminavérunt testamén-
tum ejus, divisi sunt ab ira
vultus ejus et appropin-
quávit cor illíus.
Molliti sunt sermónes ejus
super óleum: * et ipsi sunt
jácula.

Jacta super Dóminum curam
tuam, et ipse te enútriet : *
non dabit in ætérnum fluctua-
tiónem justo.

*

Tu vero Deus dedúces eos,
in puteum intéritus.
Viri sánguinum, et dolósi
non dimidiábunt dies suos: *
ego autem sperábo in te Dó-

mine.

Aña. Avérlit Dóminus captivitátem plebis suæ.

[ocr errors]

Psalmus 55. ISERERE mei Deus, quóniam conculcávit me homo: tota die impúgnans tribulávit me.

Et in umbra alárum tuárum sperábo, * donec transeat iniquitas.

Clamábo ad Deum altíssi-
mum Deum, qui bene-
fécit mihi.

Conculcavérunt me inimíci
mei tota die: * quóniam multi
beliántes advérsum me.
Ab altitúdine diéi timébo: * conculcantes me.
ego vero in te sperabo.
in Deo laudábo sermónes
meos, in Deo sperávi: * non
timébo, quid faciat mihi caro.
Tota die verb. mea execra-
bántur advérsum me om-
nes cogitationes eórum in
malum.
Inhabitábunt, et abscóndent:
* ipsi calcaneum meum ob-
servábunt.

Misit de cœlo, et liberávit
me dedit in opprobrium

Sicut sustinuérunt ánimam
meam, pro níhilo salvos fa-
cies illos in ira pópulos
confringes.
Deus vitam meam annuntiávi
tibi posuísti lacrymas
meas in conspéctu tuo.
Sicut et in promissióne tua:*
tunc converténtur inimici
mei retrorsum.

In quacumque die invocávero
te, ecce cognovi, quó-
niam Deus meus es.
in Deo laudabo verbum; in
Dómino laudabo sermónem:*
in Deo sperávi, non timebo,
quid faciat mihi homo.
In me sunt Deus vota tua, *
quæ reddam laudatiónes tibi.
Quóniam eripuisti animam
meam de morte, et pedes
meos de lapsu : * ut pláceam
coram Deo in lúmine viven-
tium.

Psalmus 56.

ISERERE mei Deus, miscrére mei: * quóniam in te confidit ánima mea.

Misit Deus misericórdiam
suam, et veritátem suam : *
et eripuit ánimam meam de
médio catulórum leónum,
dormívi conturbatus.
Filii hóminum, dentes eórum
arma, et sagittæ : * et lingua
eórum gládius acútus.
Exaltare super cœlos Deus : *
et in omnem terram glória
tua.
Láqueum paravérunt pédi-
bus meis: et incurvavérunt
ánimam meam.

Fodérunt ante fáciem meam
foveam: * el incidérunt in
eam.

Parátum cor meum Deus,
parátum cor meum : * can-
iábo, et psalmum dicam.
Exurge glória mea, exúrge
psalterium, et cithara :
exurgam dilúculo.
Confitebor tibi in pópulis Dó-
mine: * et psalmum dicam
tibi in géntibus.
Quóniam magnificáta est us-
que ad cœ.os misericórdia
tua et usque ad nubes
veritas tua.

Exaltáre super cœlos Deus : *
et super omnem terram glória
tua.

Aña. Quóniam in te confidit ánima mea.

Psalmus 57.

I vere útique justítiam loquímini : * recta judicáte filii hóminum.

[blocks in formation]

Exúrge in occursum meum et vide et tu Dómine, Deus virtútum, Deus Israel. Inténde ad visitándas omnes gentes: * non misereáris ómnibus, qui operántur iniqui, tátem.

Converténtur ad vésperam el famem patiéntur ut canes:* et circuíbunt civitátem. Ecce loquéntur in ore suo et gládius in lábiis eórum : quoniam quis audivit. Et tu Dómine deridébis eos:* ad nihilum dedúces omnes gentes.

Fortitúdinem meam ad te custódiam, quia Deus suscéptor meus es: * Deus meus, misericórdia ejus prævéniet me. Deus osténdet mihi super inimícos meos, ne occídas eos: nequándo obliviscantur pópuli mei. Dispérge illos in virtúte tua:* et depóne eos protéctor meus Dómine.

Delictum oris eórum, sermónem labiórum ipsorum : * et comprehendantur in supérbia

sua.

Et de execratióne, et mendácio annuntiabúntur in con¬ summatióne: * in ira consummationis, et non erunt. Et scient, quia Deus dominábitur Jacob: * et fínium terræ.

Converténtur ad vésperam et famem patiéntur ut canes:* et circuíbunt civitátem. psi dispergéntur ad manducandum:*si vero non fuerint saturáti, et murmurábunt. Ego autem cantábo fortitúdi nem tuam * et exultábo mane misericórdiam tuam.. Quia factus es suscéptor

meus et refúgium meum, in die tribulationis meæ. Adjútor meus tibi psallam, quia Deus suscéptor meus es: Deus meus, misericórdia mea. Aña Justa judicáte fílii hóminum.

Psalmus 59.

Psalmus 60. XAUDI Deus deprecatiónem meam: inténde oratióni

meæ.

A finibus terræ ad te clamávi: * dum anxiarétur cor meum, in petra exaltástí me. Deduxísti me, quia factus es spes mea turris fortitú

EUS repulisti nos, et de- dinis a facie inimíci.

D struxisti nos: * irátus es, inhabitabo in tabernáculo tuo

et misértus es nobis. Commovísti terram, et conturbásti eam : * sana contritiónes ojus, quia commóta est. Ostendísti pópulo tuo dura:* potásti nos vino compunctionis.

Dedísti metuéntibus te significatiónem ut fúgiant a fácie arcus.

Ut liberéntur dilécti tui: * salvum fac déxtera tua, et exaúdi me.

Deus locútus est in sancto suo: Lætábor, et partíbor Síchimam, et convállem tabernaculórum metibor. Meus est Gálaad, et meus est Manásses : et Ephraim fortitúdo cápitis mei. Juda rex meus: * Moab olla spei meæ.

In Idumæam exténdam calceaméntum meum: mihi alienígenæ súbditi sunt. Quis dedúcet me in civitátem munitam? quis dedúcet me usque in Idumæam?

Nonne tu Deus, qui repulisti nos et non egrediéris Deus in virtútibus nostris ? Da nobis auxilium de tribuJatióne quia vana salus hóminis.

In Deo faciémus virtútem: et ipse ad nihilum dedúcet tribulántes nos.

in sæcula prótegar in velaménto alárum tuárum. Quóniam tu Deus meus exaudísti oratiónem meam : * dedisti hæreditátem timéntibus nomen tuum.

Dies super dies regis adjícies: annos ejus usque in diem generatiónis, et generatiónis.

Pérmanet in ætérnum in conspéctu Dei; * misericórdiam, et veritátem ejus quis requiret?

Sic psalmum dicam nómini tuo in sæculum sæculi : * ut reddam vota mea de die in diem.

Aña. Da nobis Dómine auxílium de tribulatióne.

Psalmus 64.

ONNE Deo subjécta erit ánima mea ? * ab ipso enim salutare meum. Nam et ipse Deus meus, et salutáris meus: * suscéptor meus, non movébor amplius. Quoúsque irrúitis in hóminem: interfícitis univérsi vos, tanquam paríeli inclináto, et macériæ depúlsæ? Verumtamen prétium meum cogitavérunt repellere, cucúrri in siti : ore suo benedicébant, et corde suo maledicébant.

Verumtamen Deo subjécta

« PreviousContinue »