Page images
PDF
EPUB

ჩემიცა და ყოველთა მორწმუნეთა მისთაი არს. აღმადგინებელი მკუდართაი ». ხოლო მათ ჰრქუეს. « წარვიდეთ ჩუენ აწ ნერონ კეისრისა. და რაჟამს მოჰკუდე შენ და აღსდგე. მაშინ გურწმენეს ღმერთი შენი » :

ხოლო ლონგონ და კესტოს ევედრებოდეს წმიდასა პავლეს ცხოვრებისა მათისათჯს : ჰრქუა მათ პავლე. ხვალისა _ დღც მო-რაი–ხჯდეთ საფლავსა ჩემსა. ჰპოვნეთ * მუნ ორნი კაცნი. რომელნი ილოცვიდენ. ტიტე და ლუკა. და მათ მოგცენ თქუენ ოჯფლისა-მიერი იგი ბეჭედი » :

და ვითარცა ჰრქუა მათ ესე პავლე. დადგა აღმოსავალით კერძო და აღიპყრნა კელნი თჯსნი ზეცად და ილოცვიდა იგი მყოვარ ჟამ ოჯფლისა ღმრთისა მიმართ. და ვითარცა დასცხრა ლოცვისა მის-გან. და ზოგად ზრახვიდა ერთბამად და ყოველთა მათ ასწავებდა სიტყუასა მას ცხოვრებისასა ებრაელე– ბრითა ცმითა ყოველთა მიმართ ძმათა და მამათა : და მისა შემდგომად წარუპყრა ქედი თჯსი მახლსა წმიდამან პავლე მეკრმლესა მას სიხარულით. მეყსეულად მადლითა ღმრთისაითა სძს გამოცდა სისხლისა წილ ქედისა–გან პავლოსისა :

და ესხურა სამოსელსა მეკრმლისასა. ხოლო მეკრმლესა მას და ყოველსა სიმრავლესა ერისასა დაუკჯრდა. რომელნი იგი დგეს მუნ. სასწაული იგი. და ადიდებდეს ღმერთსა. რომელმან მოსცა ესე ვითარი დიდებაი ნეტარსა პავლეს. მაშინ მოვიდეს და უთხრეს ნერონ კეისარსა რაი იგი იქმნა ნეტარისა პავლოს–ზედა : ვითარცა ესმა ესე ნერონ კეისარსა ფრიად დაუკრდა და

* 36 v.

ceux qui ont la foi en Lui, Celui qui ressuscite les morts ». Or, ils dirent : << Allons donc chez l'empereur Néron, et quand, une fois mort, tu ressusciteras, alors nous croirons en ton Dieu ».

En attendant, Longon et Questos prièrent saint Paul pour leur salut. Paul leur dit «< Demain, en arrivant à mon sépulcre, yous y trouverez deux hommes en prière, Tite et Luc, et ils vous conféreront le sceau de par Dieu ».

Aussitôt que Paul leur eut dit ces paroles, il se tourna vers l'Orient et pria longtemps devant Dieu les mains étendues vers le ciel. Et quand il cessa de prier, il exhorta d'un coup tout le monde en général et il enseigna la parole de vie en hébreu à tous les frères et pères.

Ensuite, saint Paul tendit joyeusement son cou au glaive du bourreau. Et il jaillit, par la grâce de Dieu, subitement du cou de Paul du lait au lieu de sang.

Les habits du bourreau étaient arrosés par ce lait et le bourreau et toute la multitude du peuple qui étaient présents s'étonnèrent du miracle. Ils glorifiaient le Dieu qui a prodigué une telle gloire au bienheureux Paul.

On alla alors raconter à l'empereur Néron ce qui était arrivé au bienheureux Paul. A l'annonce de cet événement, l'empereur Néron fut très émer

* 37 r.

განიზრახვიდა სასწაულისა მის თჯს მყოვარ ჟამ მოვიდა მისა პავლც ცხრა ჟამსა ოდენ. ვითარ იგი მრავალი ერი დგა წინაშე მის კეისრისა. სიბრძნის– მოყუარეები იგი და ასის თავები და მეგობრები :

და ჰრქუა ნერონ კეისარსა დიდითა გმითა წმიდამან პავლე. . კეისარ. აქა ვარ ერისა–კაცი იგი ღმრთისა ცხოველისაი. აწ გრწმენინ ჩემი. რაიმეთუ არა მოვკუედ. არამედ * ცხოველ ვარ ღმრთისა ჩემისა–გან. ხოლო შენდა არს მრავალი ძჯრი და დიდი ტანჯვაი, უბადრუკო, ამისთჯს. რაიმეთუ დასთხიე სისხლი მართალი უბრალოდ. და ესე გეყოს შენ არა მრავალთა დღეთა შემდგომად ». და ესე ვითარცა წართქუა პავლც აღმაღლდა მათა–გან :

შეძრწუნდა იგი ამას-ზედა და უბრძანა ყოველთა მათ პყრობილთა განკსნაი და განტევებაი პატროკლოსი და ბარსაბაეთი მოყუსებით–ურთ მათით. და ვითარცა იგი _ უბრძანა მათ წმიდამან პავლე. განთიად მივიდოდეს ლონგონ და კესტოს საფლავად და შიშით მივიდოდეს იგინი მისა :

და ვითარცა მიიწინეს იგინი მუნ. პოვნეს ორ კაც. რომელნი ილოცვიდეს საფლავსა მას–ზედა. ვითარცა ჰრქუა მათ პავლე. და შოვრის მათსა დგა წმიდაი პავლს : მათ რაი იხილეს დიდებული იგი საქმც დაუკჯრდა გულსა მათსა ხოლო ტიტეს და ლუკას შიში დიდი დაეცა და სივლტოლად დგეს. და იგინი სდევდეს და ეწინეს და ჰრქუეს ტიტეს და ლუკას. არა კლვად გდევნით თქუენ. ვითარ ეგე თქუენ ჰგონებთ. ნეტარნო კაცნო ღმრთისა ცხოვე

veillé et il pensa longtemps à ce miracle. Paul vint exactement à neuf heures, quand il se trouvait en présence de l'empereur beaucoup de monde, philosophes, centurions et amis.

Et saint Paul dit à haute voix à l'empereur Néron : « Empereur, je suis ici, moi, soldat du Dieu vivant. Crois donc en moi, car je ne suis pas mort, je suis vivant de par mon Dieu, mais pour toi, malheureux, des angoisses nombreuses et de grands tourments te sont réservés, parce que tu as versé beaucoup de sang innocent. Et cela t'arrivera sous peu de jours ». Ayant dit cela, Paul s'éleva en s'éloignant d'eux.

Sur ce fait, l’empereur fut troublé. Il ordonna d'affranchir tous les prison– niers et de laisser aller Patrocle et Barsabé avec leurs proches. Et conformément à ce que saint Pierre leur avait ordonné, Longon et Questos marchèrent à l'aube au sépulcre et ils allaient vers lui avec frayeur.

Quand ils y arrivèrent, ils rencontrèrent deux hommes en prière sur le sépulcre, comme le leur avait dit Paul, et, au milieu d'eux, Paul était debout. Voyant ce fait glorieux, leurs cœurs furent émerveillés. Quant à Tite et à Luc, une grande peur les saisit et ils se mirent à fuir. Et Longon et Questos les poursuivirent, les atteignirent et leur dirent: « Ce n'est pas pour vous assassiner que nous vous poursuivons, comme vous le croyez, hommes bien

ლისანო. არამედ რაითა ცხოვრებაი საუკუნოი მომცეთ ჩუენ. ვითარცა აღმითქუა ჩუენ წმიდამან პავლე. რომელი ვიხილეთ მცირედრე წინა შოვრის თქუენსა მდგომარს ლოცვასა–ზედა » :

ესე ვითარცა ესმა კაცთა მათ–გან ტიტეს და ლუკას, მრავლითა სიხარულითა და მხიარულებითა მოიქცეს და მოსცეს მათ კაცთა ქრისტჰს ბეჭედი და ადი– დებდეს ღმერთსა ამას ყოველსა–ზედა მამასა ოჯფლისა ჩუენისა იესოჯ ქრისტცსა. რომლისაი არს დიდებაი და ძალი სულით წმიდით–ურთ აწ და მარადის ოჯკუნითი ოჯკუნისამდე. ამცნ :

თ წამებაი : წმიდათა : და ყოვლად : ქებულთა : მოციქულთაი : პეტრჰსი : და პავლოსი : ჰრომს : შინა : ნერონის : მიერ : კეისრისა :

და იყო რაჟამს მოვიდა პავლც დამდუმელთ ჭალაკით და უნდა მოსლვაი იტალიად. ესმა ჰურიათა, რომელნი იყვნეს მღდელნი ქალაქსა-შინა ჰრომთასა. რაიმეთუ პავლე ინება კეისრისა მისლვაი. შეწუხებაი იქმნა მათ შოვრის და გულის–კლებაი, თქუეს ურთი–ერთას. « არა კმა არსა ? »

რაიმეთუ ყოველნი ძმანი ჩუენნი და მშობელნი ჩუენნი შეაწუხნა ჰურიასტანს და სამარიას და პალესტინეს მარტომან და აქაცა ვალს ზაკუვით ძიებად კეისრისა. რაითა წარგუწყმიდნეს ჩუენ ». და კრებაი ყვეს ჰურიათა პავლის–თჯს

* 37 v.

heureux du Dieu vivant, mais pour que vous nous donniez la vie éternelle, comme nous l'a promise saint Paul, que nous avons vu il y a peu de temps, debout en prière au milieu de vous ».

Ayant entendu cela de ces hommes, Tite et Luc retournèrent avec beaucoup de joie et de gaîté et leur conférèrent le sceau du Christ, glorifiant sur tous ces faits, Dieu le Père de Notre-Seigneur Jésus-Christ à qui appartient la gloire et la puissance avec l'Esprit-Saint à présent et toujours de siècle en siècle. Amen.

[merged small][ocr errors]

LE MARTYRE DES SAINTS ET TRÈS LOUÉS APÔTRES PIERRE ET PAUL
PAR L'EMPEREUR NÉRON A ROME.

Et c'était au temps où Paul, arrivé de l'île de Ghamdumélites voulait venir en Italie. Les Juifs, prêtres dans la ville de Rome, apprirent que Paul avait l'intention de venir chez l'empereur. L'inquiétude et le mécontentement se répandirent parmi eux. Ils se demandaient mutuellement : « Est-ce que ce n'est pas assez? >>

« Car il a inquiété à lui seul tous nos frères et nos parents en Judée, en Samarie, en Palestine, et c'est ici qu'à présent il vient de même avec perfidie chercher l'empereur pour nous perdre ». Les Juifs convoquèrent une réunion

* 38 r.

და მრავალი ბოროტი განიზრახეს და განაჩინეს მისლვაი ნერონ მეფისა. რომელი მეფობდა მათ დღეთა შინა. რაითა არა ყოს მოსლვაი პავლსი ჰრომედ და მომზადეს მწრაფლ არა მცირედი ძღუენი და წარიღეს და ვედრებით მოუგ[ა]დეს მას და ჰრქუეს. « გევედრებით შენ, მეუფეო ძლიერო.

:

წარავლინე ბრძანებაი ყოველსა საბრძანებელსა შენსა და ბრძანე. რაითა [არა შემოვიდეს] პავლე ვინმე. რომელმან შეაწუხა ყოველი მამული ჩუენი ერი და აწ განიზრახა აქაცა მოსლვაი, რაითა ჩუენცა წაგუწყმიდნეს კმა არს ჩუენდა, სახიერო მეუფეო, წუხილი. რომელი გუაქუს პეტრჰს–გან ». და ვითარცა ესმა მეფესა ნერონს. მიუგო მათ. « იქმნნეს ნებისა–ებრ თქუენისა. და მივწერო ყოველსა საბრძანებელსა ჩუენსა. რაითა ყოვლადვე არა შემოვიდეს საზღვართა იტალიისათა :

ვითარ ესენი განიზრახვიდეს. * ვიეთ-მე მოქცევასა წარმართთა–განთა და ნათელღებულთა სწავლითა პეტრჰსითა. მიუვლინეს პავლოს მოციქული წიგნითა. რომელსა წერილ იყო ესროთ. « პავლე, ერთგულო ოჯფლისა ჩუენისა იესოჯ ქრისტჰსო და ძმაო პეტროსო. მოციქულთა წინამძღუარო. გუესმა ჩუენ წინა მძღუართა–გან ჰურიათაისა. რომელნი არიან ჰრომს ქალაქსა შინა. რაიმეთუ ევედრნეს კეისარსა რაითა წარავლინოს ყოველსა საბრძანებელსა მისსა და სადაცა გპოვონ. მოგკლან შენ :

à propos de Paul, ils délibérèrent, dirent beaucoup de méchancetés et décidèrent d'aller chez le roi Néron qui régnait alors, afin qu'il empêchât Paul de venir à Rome. Ils eurent vite préparé des présents importants, les prirent et les apportèrent au roi, en disant : « Nous te prions, seigneur puissantl

« Envoie des prescriptions par tout ton royaume et ordonne qu'il soit défendu à un certain Paul d'entrer dans Rome. Ce Paul qui a inquiété toute notre nation, legs de nos ancêtres, il a maintenant l'intention de venir ici même pour nous perdre. Nous avons assez, roi gracieux, de l'inquiétude que nous avons eue de Pierre ». Aussitôt que le roi Néron entendit cette prière, il leur répondit : « Qu'il soit fait conformément à votre volonté. Et je prescrirai dans tous les états de notre domination qu'il ne passe pas les frontières de l'Italie ».

Tandis que ceux-ci délibéraient de la sorte, quelques païens près de se convertir et d'autres éclairés par l'enseignement de Pierre envoyèrent à Paul un messager avec une lettre, dans laquelle était écrit ce que voici : « Paul, fidèle à Notre-Seigneur Jésus-Christ et frère de Pierre, chef des apôtres, nous avons appris des chefs des Juifs qui demeurent à Rome, qu'ils ont prié l'empereur d'envoyer des exprès dans tous les états de sa domination avec ordre de te tuer là où l'on te trouvera.

ხოლო შენ გურწამ ჩუენ. და გურწმენა. რაიმეთუ ვითარცა არა განაშოვრებს ღმერთი ორთა მათ მნათობთა, რომელნი ქმნნა. ეგრე არა განგაშოვრნეს თქუენ ურთი–ერთას არცა პეტრც პავლოს–გან. არცა პავლს პეტროს–გან. არამედ ერთობით გურწამს ოჯფალი ჩუენი იესოჯ ქრისტს. რომლისა–მიერ ნათელ ვიღეთ. რაიმეთუ ღირს ვიქმნენით თქუენსაცა მოძღურებასა » :

და ვითარცა მოვიდეს ორნი იგი კაცნი პავლოსა წიგნ<ი >თა თთუესა მაისსა ოცსა. წადიერ იქმნა იგი და ჰმადლობდა ოჯფალსა ჩუენსა იესოჯ ქრისტესა. და ვითარცა გამოვიდა ღავდომელიტით. არღარა მივიდა იგი აფრიკთ კერძოთა იტალიისათა, არამედ ზიკილიით აღისწრაფა ვიდრე არა მოვიდა სორა– კუსად ქალაქად ორთა მათ–თანა კაცთა, რომელნი მოსრულ იყვნეს მისა ჰრომით და მიერ მივიდა რიგედ კალათისიაისასა და რიგით წიაღცდა მისინედ და დაადგინა მუნ ეპისკოპოსი ვაკქულონ სახელით. და ვითარცა გამოვიდა იგი მისი<ნჰ>თ. მოვიდა ვიდრე იდომამდე და დაადგრა მუნ ღამესა ერთსა და მიერ * წარვიდა და მოვიდა პონტიონდ მეორესა დღესა. დიოსკორე _ მენავეთ– * 38 v. მოძღუარი. რომელმან მიიყვანა იგი სერაკოსად. არა განეშოვრებოდა პავლს– გან. რაიმეთუ ძს მისი ისნა სიკუდილისა-გან. დაუტევა ნავი თჯსი და შეუდგა მას ვიდრე პონტიოლადმდე. პეტროს მოწაფენი იპოვნეს მუნ და შეიწყნარეს პავლს და ევედრნეს მას. რაითა დაადგრეს მათ-თანა და დაადგრეს მუნ შჯდეულსა ერთსა ფარულად ბრძანებისა მის–თჯს კეისრისა. რაიმეთუ ყოველსა ადგილსა მთავარნი – სცვიდეს. რაითა შეიპყრან და მოკლან იგი :

<«< En attendant, nous croyons en vous et nous sommes persuadés qu'à l'instar de deux astres bien connus que Dieu, leur Créateur, ne sépare guère, Il_ne vous_éloignera l'un de l’autre ni Pierre de Paul, ni Paul de Pierre. Or, nous croyons tous ensemble en Notre-Seigneur Jésus-Christ, dont nous avons pris le baptême, parce que nous étions dignes de votre enseignement ».

Et quand ces deux hommes arrivèrent le 20 du mois de mai avec la lettre chez Paul, celui-ci sentit en lui une nouvelle ardeur et rendit grâces à NotreSeigneur Jésus-Christ. En partant de Ghavdomélite, il ne se dirigea pas d'Afrique vers les contrées de l'Italie, mais il s'empressa en Sicile pour aller jusqu'à la ville de Syracuse, où il rencontra ces deux hommes qui étaient arrivés de Rome pour le chercher, et de là, il alla à Rigué de Caltane, et de Rigué, il passa à Messine, où il ordonna un évêque nommé Vacqulon. Sorti de Messine, il vint jusqu'à Vidom, où il resta une nuit, et de là, il se mit en marche et arriva le jour suivant à Pontiol. Le capitaine Dioscore qui l'avait amené à Syracuse ne quittait pas Paul, parce que celui-ci avait sauvé son fils de la mort. Il laissa son bateau et le suivit jusqu'à Pontiol. Les disciples de Pierre y demeuraient et ils accueillirent Paul et le prièrent de demeurer chez eux. Et il y resta caché une semaine à cause de l'ordre de l'empereur, parce que les princes gardaient tous les lieux pour le saisir et le tuer.

« PreviousContinue »