Page images
PDF
EPUB
[ocr errors][merged small][merged small][merged small]

եգիտ ջուր եւ արմաւենիս բնակեցաւ անդ, եւ ցանեաց ցորեան եւ արար Հաց - վասն երթալոցն առ նա :

[ocr errors]

5

Եւ աստուածային * նախագիտութեամբն գիտէր Անտոն զոր ինչ հանդերձեալ եր լինել : Ետես եւ զհոգի սրբոյն Ամոնի անապատական ծերոյն զի ելանէր յերկինս : Եւ յաւուր միոջ մինչդեռ զինն ժամու աղօթսն կատարէր , յափշտակեցան միտք իւր որպէս թէ ոք վերացոյց զԱնտոն յամպս, եւ խաւարային սեւագոյն արք արգելուին եւ չտային թոյլ ելանել ի վեր . եւ լուսաւոր այրն որ հանէր զԱնտոն ի վեր ընդդիմանայր եւ մարտնչէր ընդ խաւարադէմսն : Եւ նոքա ասէին . Յոյց մեզ զդորա ի տղայութինե զգործսն : Ասէ լուսաւոր այրն եթէ . Զտղայութեան մեղսն Անտոնի Աստուած ջնջեաց . այլ ի կրօնաւորութենէն ես ոչինչ մեղս տեսի ի սա, եւ եթէ գիտէք դուք՝ ասացէք ։ Եւ 10 սեաւքն ամօթալից լեալ անկան յերկիր . եւ նոքա անխափան ելին յերկինս : Եւ դարձան միտք իւր առ ինքն, եւ էր նոյն Անտոն :

Եւ եկաց նօթի աւուրս ինչ եւ ասէ. Աղօթեսցուք եղբարք, զի անվնաս անցցուք ընդ իշխանութիւնս աներեւութիցն : Տեսանեի ի զարմացանն իմում` այր մի երկայն, չարատեսակ, ահաւոր եւ հասանէր գլուխն յօդս . տեսանէի բաղումս թռուցեալս զի 15 վերանային . եւ նա՝ զոմանս հարկանէր ձեռօքն եւ յերկիր ընկենոյր, եւ ուրախանայր ընդ անկումն նոցա : Եւ այլք վերաթռիչք լինէին, եւ անխափան մտանէին յերկինս .

14 իշխանութիւնսյ եւ ընդ պետութիւնս add. B.

montagne où il trouva de l'eau et des palmiers; il y habita, y sema du blé et en fit du pain pour ceux qui viendraient le voir.

Par la prescience* divine, Antoine connaissait tout ce qui devait arriver. Il aperçut aussi l'âme de saint Ammon, le vieil anachorète, qui montait au ciel. Un jour, pendant qu'il célébrait les offices de la neuvième heure, l'esprit d'Antoine fut ravi comme si quelqu'un le soulevait aux nues, tandis que des hommes de ténèbres, au teint noir, le retenaient et ne lui permettaient pas de monter. L'homme lumineux qui élevait Antoine dans les hauteurs luttait et bataillait avec les visages noirs, qui lui disaient : « Montre-nous ses œuvres de jeunesse.» L'homme lumineux répondait : « Dieu a absous les péchés de jeunesse d'Antoine, mais depuis qu'il s'est fait religieux je ne lui connais aucun péché, et si vous en connaissez, dites-le. » Les (hommes) noirs, remplis de honte, tombèrent à terre, tandis que (l'ange et Antoine) montaient sans encombre au ciel. Son esprit revint à lui, et c'était le même Antoine.

II_resta à jeun quelques jours et dit : « Prions, frères, pour que nous passions sans dommage à travers les puissances invisibles. J'ai vu, dans mon_ravissement, un homme de haute stature, de_mauvaise_mine, terrible, dont la tête atteignait les airs. Je voyais aussi beaucoup d'hommes qui s'élevaient en volant, or celui-là frappait certains de ses mains, et les jetait à terre, et il se réjouissait de leur chute. Mais d'autres volaient haut et, sans

5

եւ նա կրճտէլ * զատամունս իւր վասն նոցա : Եւ ձայն եղեւ

եւ ասէ : Իմանաս : A fol. 160

զոր տեսանեսդ Անտոնիէ : Եւ բացան իմաստք սրտիս, եւ գիտացի որ էին նոքա հոգիք մարդկան, եւ երկայն այն` սատանայ, եւ զհոգիս մեղաւորաց ընկղմէր յանդունդս . իսկ արդարոցն վերաթռիչք լինէին եւ անխափան մտանէին յերկինս :

Յաւուրսն յայնոսիկ դարձեալ եղեւ համարձակութիւն արիանոսացն . եւ բազումք յուղղափառաց եպիսկոպոսացն աղաչեցին զԱնտոն, եւ իջեալ ի լեռնէն գնաց յԱղեկսանդրիա, եւ նզովեաց զԱրիոսի հերձուածն : Եւ պատուիրէր եւ ուսուցանէր ժողովրր– դեանն ի բաց կալ յարիոսական հաղորդութենէն, զի յետին Հերձուած է եւ յառաջընթաց նեռինն . զի որք զՈրդին Աստուծոյ ստեղծուած քարոզեն եւ նոքա զստեղծուածս 1o պաշտեն այ որդին Աստուծոյ մշտնջենաւորակից Հօր եւ Հոգւոյ է :

Գնացին եւ հեթանոսք առ Անտոն եւ Հարցանէին բան ինչ : Եւ նա ասէ. Եթէ ես ձեզ գայի, արժան էր ինձ նախանձել ընդ ձեզ, ապա եթէ դուք առ մեզ եկիք նախանձեցարուք ընդ բարին եւ լերուք իբրեւ զիս քրիստոնեայ :

[ocr errors]

Եւ այլք ոմանք յիմաստնոց գնացին առ Անտոն եւ ասեն . Որպէս կարես միայն կեալ յանբնակ անապատիս առանց գրոց : Եհարց ցնոսա Անտոն . Ասացէք ինձ եթէ

9 զՈրդին] եւ զԲանն add. B || 12 եկիք] զայք B |] 13 լերուք լինիջիք B.

r a.

[ocr errors]

*

[ocr errors]

encombre, entraient au ciel, alors il grinçait des dents à cause d'eux. Or, A fol. 160 une voix se fit entendre à moi et dit : Antoine (Antonie), comprends-tu ce que tu vois? L'intelligence de mon cœur s'épanouit, et je reconnus que c'étaient les âmes des hommes; et que l'homme de haute stature était le démon, qui rejetait dans les abîmes les âmes des pécheurs; quant aux âmes des justes, elles volaient en haut et arrivaient au ciel sans encombre. »

En ces jours-là, il y eut un retour d'audace des Ariens, et beaucoup d'évêques orthodoxes prièrent Antoine; étant descendu de la montagne, il se rendit à Alexandrie et anathématisa l'hérésie d'Arius. I recommanda et enseigna à la population de se tenir à l'écart de la communion arienne, parce que c'était la dernière hérésie et le précurseur de l'antéchrist, car ceux qui prêchent que le Fils de Dieu est une créature, ont le culte des créatures, tandis que le Fils de Dieu est coéternel avec le Père et l'Esprit.

Les païens aussi se rendirent auprès d'Antoine et lui posèrent des questions. Il leur répondit : « Si j'étais venu à vous, j'aurais pu être envieux de vous, mais, puisque c'est vous qui êtes venus à nous, enviez le bien et devenez chrétiens comme moi. »

Certains autres, d'entre les sages, allèrent trouver Antoine et lui dirent : « Comment peux-tu vivre seul dans ce désert inhabité, sans livres? » Antoine leur demanda : « Dites-moi quel est le meilleur soutien de l'homme, le livre

r b.

* A fol. 160 որ լաւ պատճառք են մարդկան, գիր եթէ միտք : Ասեն * նոքա . Միտքն : Եւ նա ասէ. Ապա ողջամտացն գրոց պէտք ոչ են :

Եւ երթեալ ոմանք կրօնաւորք յերկրէն հարցանէին եթէ. Զինչ աւելի ճգնութիւն ունիք դուք որ ի լերինս եւ յանապատս բնակեալ էք քան զմեզ - զի զամենայն զոր ինչ դուք առնէք եւ մեք առնեմք, պահօք եւ աղօթիւք, տքնութեամբ եւ անընչութեամբ Ասէ Անտոն . Մեք շնորհօքն Աստուծոյ պահեմք զմիտս մեր : Եւ նոքա անկեալ յոտս թողութիւն խնդրէին եւ ասէին . Մեք զայդ ոչ կարեմք առնել :

5

Գրէին թագաւորքն առ Անտոն, Մեծն Կոստանդիանոս եւ որդիքն իւր Կոստաս եւ Կոստանդիոս, եւ խնդրէին զաղօթս նորա, եւ զի երթիցէ առ նոսա : Ասէ ցաշակերտսն իւր . Եթէ երթամ, լինիմ տեր Անտոն, եւ եթէ չերթամ` իցեմ աբեղայ Անտոն : Վայ 10 մարդոյն որոյ անունն մեծ է քան զգործն : Եւ Անտոն հրամանաւ ամենայն անապա– տաւորացն գրէր պատասխանի եթէ. Ամենայն աղօթք իմ եկեսցեն քեզ, բայց ոտք իմ ոչ մտցեն :

Եւ ի միում աւուր տեսանէ յանուրջս երանելին Անտոն զի ջորիք մտանէին ի խորանս եկեղեցւոյն, եւ աքցոտելով կործանէին զսուրբ սեղանն : Եւ յարուցեալ ելաց : դառնապէս եւ ասէ. Դարձեալ եւս արիոսականք հալածեսցեն զուղղափառս եւ կալցեն զեկեղեցիս արիանոսքն :

12 քեզ ] ձեղ B. — || 15 աքցոտելովյաքսորելով B |i 17 զեկեղեցիս որպէս եւ եղեւ իսկ . յետ մահուանն Անտոնի՝ կալան զեկեղեցիս add. B.

*

* A fol. 160 ou l'esprit? » Ils répondirent : « L'esprit. » Il leur dit les esprits sains n'ont pas besoin de livres. »

ro b.

« Dans ce cas,

Quelques religieux du pays allèrent le trouver et lui demandèrent : «< Quel ascétisme avez-vous de plus que nous, vous qui vivez dans les montagnes et les déserts? Car tout ce que vous pratiquez, nous le pratiquons aussi, jeûnes, prières, veillées et détachement. » Antoine leur répondit : « Nous, nous conservons notre esprit par la grâce de Dieu. » Alors ils se jetèrent à ses pieds, demandèrent pardon, et dirent : « Cela, nous ne pouvons pas le faire. »

Les empereurs, le grand Constantin (Kostandianos) et ses fils Constant (Kostas) et Constance (Kostandios) écrivirent à Antoine, demandant ses prières et l'invitant à venir auprès d'eux. Il dit à ses disciples : « Si j'y vais, je deviens le seigneur Antoine, et si je n'y vais point, je reste le moine Antoine. Malheur à l'homme dont la renommée est plus grande que son œuvre. » Aussi Antoine, par ordre de tous les anachorètes, écrivit cette réponse : « Toutes mes prières iront à toi, mais mes pieds n'y iront point. »

Un jour le bienheureux Antoine vit en songe que des mulets pénétraient dans les chapelles de l'église et renversaient, par des ruades, le saint autel. Il se réveilla, pleura amèrement, et dit : « De nouveau, les Ariens persécuteront encore les orthodoxes; les Ariens s'empareront des églises.

[ocr errors]

Եւ- յորժամ եղեւ Անտոն հարիւր եւ հնգից ամաց, ժողովեաց զամենայն եղբարսն

L

*

v° a.

եւ ասէ : Մերձեալ է օր վախճանի իմոյ, եւ մտեալ ի ներքսագոյն անապատն, * A fol. 160 պատուիրեաց աշակերտացն զի թաղեսցեն զմարմին նորա գաղտ յանյայտ տեղւոջ, զի մի ոք գիտասցէ : Եւ զմին մաշկեղէն պարեգօտն Հրամայեաց տալ Աթանասի Աղեկ5 սանդրու Հայրապետին . եւ զպարեգօտն զոր Աթանաս տուեալ էր նմա եւ զմիւս այլ մաշկեղէնն եւ զարմաւենի զգեստն զոր ունէր ի սրբոյն Պօղոսէ Թեբայեցւոյն՝ եթող աշակերտացն իւրոց . եւ տուեալ ողջոյն աւանդեաց զհոգին իւր առ Աստուած՝ Յունուարի ԺԷ. եւ յանմահական կեանսն փոխեցաւ : Եւ որպէս հրամայեաց այնպէս թաղեցին զսուրբ մարմին նորա : Եւ երթեալ Աթանասիոս աղաչեցին զնա, եւ 10 գրեաց զաստուածահաճոյ վարս նորա, զոր եթող օրինակ ամենայն կրօնաւորաց եւ անապատաւորաց սուրբն Անտոնիոս

WIL

Յայսմ աւուր տօն է նախահարցն՝ Աբրահամու, Սահակայ, Յակոբայ, Յովսեփայ,
ՄովսԷսի, Ահարոնի, Յեսուայ եւ Սամուէլի :

Եւ այս են ամք աւուրց կենացն Աբրահամու զոր եկեաց հարիւր եօթանասուն եւ

vo b.

15 Հինգ ամ, եւ պակասեալ Աբրահամու մեռաւ ի բարիոք ծերութեան * ալեւորեալ եւ * A fol. 160 լի աւուրբք, եւ յաւելաւ ժողովուրդ իւր : Եւ թաղեցին զնա Իսահակ եւ Իսմայէլ

[ocr errors]

8 Յունուարի ԺԷ] եւ Արացի Ժ add. B փոխեցաւ] Հանգեաւ B || 10 վարս նորա] վարս սրբոյն Անտոնի B օրինակ օm. B || 11 սուրբն Անտոնիոս] շահ եւ օգուտ B || 12 տօն] յիշատակ B || 13 ՄովսԷսի ... Սամուէլի om. B || 14 աւուրց om. B.

...

vo a.

Lorsque Antoine eût atteint cent cinq ans, il rassembla tous les frères et leur dit : « Le jour de ma mort est arrivé. » Et, * se dirigeant dans l'intérieur * A fol. 160 du désert, il recommanda à ses disciples d'enterrer secrètement son corps, dans un endroit inconnu, pour que personne ne le sût. Il ordonna de donner une de ses tuniques en peau à Athanase, le patriarche d'Alexandrie. Quant à la tunique qu'Athanase lui avait donnée, ainsi que l'autre tunique et le vêtement de palmiers qu'il tenait de saint Paul de Thébaïde, il les laissa à ses disciples, et leur ayant donné le salut, il rendit son âme à Dieu, le 17 Janvier, et fut transporté dans la vie immortelle. On inhuma son saint corps ainsi qu'il avait ordonné. (Les disciples) se rendirent ensuite auprès d'Athanase et, sur leur prière, il écrivit la vie agréable à Dieu que saint Antoine légua comme exemple à tous les religieux et anachorètes du désert.

En ce jour, fète des premiers patriarches Abraham, Isaac, Jacob, Joseph, Moise,

Aaron, Josué et Samuel.

Les années qu'Abraham vécut furent cent soixante-quinze; il succomba et mourut d'une bonne vieillesse * très avancée, chargé de jours, puis il fut * A fol 160. réuni à son peuple. Isaac et Ismaël, ses fils, l'enterrèrent dans la double.

vo b.

[ocr errors]

r° a.

որդիք իւր յայրի անդ կրկնումն, յագարակին Եփրոնի` որդւոյ Սահառայ Քետացւոյ, որ է յանդիման Մամբրէի, ագարակն եւ այրն զոր ստացաւ Աբրահամ յորդւոցն Բետայ . անդ թաղեցին զԱբրահամ եւ զՍառա կին նորա :

[ocr errors]

Եւ եղեւ յետ մահուանն Աբրահամու օրհնեաց Աստուած զԻսահակ զորդի նորա . * եւ բնակեցաւ Իսահակ ջրհորովն տեսլեանն . անդ թաղեցին զԻսահակ եւ զՌեբեկայ կին նորա : Եւ անդ թաղեցին զիա ի ստացուածի ագարակին եւ այրին որ է ի նմա ի յորդւոցն Բետայ :

[ocr errors]

5

Եւ դադարեաց Յակոբ ի պատուիրելոյ որդւոց իւրոց . եւ առեալ զոտս իւր անդրէն ի մահիճսն պակասեաց եւ յաւելաւ ժողովուրդ իւր ։ Եւ անկեալ Յովսէփ ի վերայ երեսաց հօր իւրոյ ելաց եւ Համբուրեաց զնա : Եւ հրաման ետ Յովսէփ ծառայից իւրոց 10 դիազարդաց պատել զհայր իւր . եւ լցան նորա աւուրք քառասուն, եւ տարան զնա որդիք իւր յերկիրն Բանանացւոց, եւ թաղեցին զնա անդ

:

Եւ խօսեցաւ Յովսէփ ընդ եղբարս իւր եւ ասէ. Ես ահաւասիկ մեռանիմ, այցելու– թեամբ այց արասցէ ձեզ Աստուած եւ Հանցէ յերկրէս յայսմանէ յերկիրն զոր երդուաւ

[ocr errors]

A fol. 161 տալ հարցն ձերոց - Աբրահամու Սահակայ եւ Յակոբայ * Երդմնեցոյց Յովսէփ 15 զեղբարսն իւր զորդիսն Իսրայելի եւ ասէ . Յայցելութեանն յորժամ այց արասցէ ձեզ Աստուած` հանջիք եւ զիմ ոսկերս աստի ընդ ձեզ : Եւ վախճանեցաւ Յովսէփ ամաց հարիւր եւ տասանց, եւ թաղեցին զնա յԵգիպտոս :

grotte, dans le champ d'Ephron, fils de Séor (Saharay) le Hétéen (Khetatsuoy), en face de Mambré, le champ et la grotte ayant été acquis par Abraham aux fils de Heth (Khetay). C'est là qu'on enterra Abraham et sa femme Sara.

Et il arriva qu'après la mort d'Abraham, Dieu bénit Isaac son fils. Isaac établit sa résidence près du puits de la vision. Là', on enterra Isaac et Rébecca sa femme. Là aussi, on enterra Lia, dans la propriété, le champ et la grotte qui s'y trouve, acquis aux fils de Heth.

Jacob, ayant terminé ses recommandations à ses enfants, rentra ses pieds dans la couchette et mourut; et il fut réuni à son peuple. Joseph, s'étant jeté sur le visage de son père, pleura et l'embrassa; et Joseph ordonna à ses domestiques embaumeurs d'embaumer son père; puis lorsque les quarante jours furent accomplis, ses fils le transportèrent au pays des Cananéens, et l'enterrèrent là'.

Joseph, s'adressant à ses frères, leur dit : « Voici que je vais mourir, Dieu vous visitera d'une visite et vous fera sortir de ce pays pour le pays qu'il avait * A fol. 161 juré de donner à vos pères Abraham, Isaac et Jacob. »* Joseph fit jurer ses frères, les fils d’Israël, et leur dit : « Lorsque Dieu vous aura visités d'une

[ocr errors]

visite, vous emporterez mes os d'ici avec vous. » Et Joseph mourut à l'âge de cent dix ans et on l'enterra en Égypte.

1. Dans la grotte d'Hébron.

« PreviousContinue »