Page images
PDF
EPUB

Confessóris tui atque Pontificis, veneranda solemnitas, et devotiónem nobis augeat et salútem. Per Dóminum. Ex Fortunato Presbyt. Lectio ij. LBINUS in Venética regióne, Océano Britannico confini, nobílibus paréntibus ortus, puérulus adhuc, pietátis stúdio fervens, ad monastérium Cincillacénse se cóntulit, ubi ádeo virtútibus enítuit, ut natus annos triginta quinque, Abbas eligerétur: quam præfectúram summo probitátis, et integritátis exémplo, per viginti quinque annos administrávit.

Lectio iij.

EINDE Andegavensis Epíscopus, quamquam invítus, máximo populi consénsu creátur. In eo sacerdótii honóre pósitus, totus erat in eleemosynis pauperum, defensióne civium, visitatióne languéntium, redemptióne captivórum, et áliis bonis opéribus. Tandem cum Episcopátum per viginti annos, et sex menses rexisset, multis clarus miraculis, et præstánti sanctitáte conspicuus, octogenárius migrávit ad ChrisLum.

DIE II. MARTII.

In Festo B. Henrici Susonis, Conf. Ordinis Prædicat.

In j. Noct. Lect. Fili, a juventute tua,ut in Festo beati Gundisalvi, die 40. Januarii. pag. 467.

IN II. NOCTURNO.
Lectio iv.

ENRICUS Suso, Joannes a

H Suévia dictus, ubi ex nobili æque ac illústri família ortus, cognomen non a Patre Montése, sed pótius Suson a Matre, ceu piissinia fémina, retinuit. Juste sanctéque educatus, ádeo in virtútibus profécit, ut décimo tértio ætátis anno ad altióra a Deo vocátus, Prædicatórum Ordini Constantiæ nomen déderit. Humánæ vero fragilitáti in religióne paululum indúlgens, per quinquénnium ita se habuit, ut leves, communésque culpas parvipénderet, donec Deus, volens divitias misericórdiæ suæ ostendere, a terrénis afféctibus expedítum, illum ad se pénitus attráxit : proptereáque Henrícus intérnis certaminibus, et afflictatiónibus, quibus retardabatur in via perfectiónis, magno ánimo superátis, cœléstia solum ínhians, Dei præséntiam jugiter contempláre constituit.

Lectio v.

HRISTIANE Mortificatiónis exémplar efféctus, Christi passiónem in semetipso exDuplex. Oratio. prímere miris abstinéntiis, EUS, qui beátum Henricum corporisque cruciatibus coDConfessorem tuum, Cor-nátus est; nam cilícium, et

póris mortificatióne, et charitáte mirábilem effecisti; concéde, ut Christum crucifixum ópere in nobis exprimere, et corde diligere valeá mus. Per eúmdem Dóminum.

caténam férream diu tulit, ipsámque subúculam quibúsdam ligamínibus, et ácubus obarmatam diu, noctúque gestávit, et in ejusdem passiónis memóriam ligneam

crucem clavis refértam inter in actióne charitátis, et huscapulas ad carnem sibi aptávit. Super nudam tabulam, ac sine ullo operiménto dormíre solébat, multis præterea vigiliis, flagellatiónibus, aliísque pœnitentiæ opéribus corpus suum, ceu infensíssimum hostem réputans, quotidie in servitutem redégit. Divíno amóre veheménter accénsus, nomen Jesu láteri péctoris sinistro super carnem stylo impréssit, sed Deus, qui ad sublimióra illum vocáverat, córporis cruciátus spíritus afflictatiónibus, ceu amarióribus, cumulávit.

Lectio vj.

ISCE angústiis, nec non Hhóminum moléstiis, ac persecutionibus Henricus úndique jactátus, in Dei bonitáte confidens, firma spe, humilitate, et patiéntia, de advérsis triumphavit. In Ordinis observatiónibus erat sollicitus, orándi habens stúdium indeféssum, ac silén

tium, custódem cæremoniárum religiónis, ita servavit, ut numquam perfrégerit. Erga Deiparam Virginem Ordinis Tutelárem ferventissimo ferebátur obséquio. Salútis misértus animarum,innúmeros peccatóres ad pœniténtiam reduxit, præcipue vero dum magnam Germaniæ partem, Suéviam imprimis, et Alsátiam, verbi Dei prædicatióni insistens, perlustrávit. Omnium virtútum génere enituit, ac tanta fuit in ejus mente per Spíritum sanctum gratiárum diffúsa cópia, in corde sincéritas, in sermóne veritátis auctoritas, talísque

militátis lucébat sanctitas ut Deum, quem únice diligébat, veríssime prædicáret. Móritur post multos labóres, multásque patiéntiæ coronas, plenus diérum ac virtútum, in cœnóbio Ulménsi, ubi multis miráculis a Deo claruisse perhibétur. Hujus sancti viri fama longe, latéque diffúsa, cultum ecclesiásticum illico ad præsentem usque diem proméruit, quem rite probátum Gregórius Décimus sextus Pontifex Maximus, ex Sacrórum Rituum Congregatiónis consúlto, confirmávit, atque universo Prædicatórum Ordini in beáti Henrici honórem Officium, Missámque benígne concessit.

In iij. Nocturno Hom. in Evang. Confiteor, de Com. Conf. non Pont. pag. Ivij,

In

DIE IV. MARTII.

Festo S. Casimiri, Conf.
Duplex. Oratio.
D qui inter regáles

delícias, et mundi illécebras, sanctum Casimírum virtúte constantiæ roborásti: quæsumus, ut ejus intercessione fidéles tui terréna despiciant, et ad cœléstia semper aspirent. Per Dóminum.

Lectiones j, Noct. Beátus vir, qui inventus est sine mácula, ut in Communi Conf. non Pont,, pag. lvi.

IN II. NOCTURNO.

Lectio iv. matre Elisabetha AustriaNASIMIRUS, patre Casimiro, ca, Polóniæ régibus ortus, a pueritia sub óptimis magistris, pietate, et bonis

ártibus instructus, juveniles artus áspero domábat cilício, et assíduis extenuábat jejúniis. Régii spreta lecti mollítie, dura cubábat humo: et clam intempésta nocte, præ fóribus templórum pronus in terra, divínam exorábat cleméntiam. In Christi contemplanda Passióne assíduus, Missárum solémniis ádeo erécta in Deum mente solébat adésse, ut extra se rapi viderétur.

Lectio v.

ATHOLICAM promovere fidem summopere studuit, et Ruthenórum schisma abolére; quapropter Casimirum patrem induxit, ut legem ferret, ne schismátici nova templa constrúerent, nec vétera collabéntia restaurárent. Erga pauperes, et calamitatibus oppressos benéficus, et miséricors, Patris, et Defensoris egenórum nomen obtinuit. Virginitátem dénique ab incunabulis, usque ad extrémum vitæ spíritum, íntegram intemeratámque servavit; gravi enim pressus infirmitate, mori pótius, quam castitatis jactúram, ex medicórum consilio, subire constanter decrévit.

Lectio vi. ONSUMMATUS in brevi, virtútibus, et méritis plenus, prænuntiáto mortis die, inter sacerdótum, et Religiosorum choros, spíritum Deo réddidit, anno ætátis vigésimo quinto. Corpus Vilnam delátum, multis claret miráculis. Etenim, præterquam quod puella defuncta vitam,

cæci visum, claudi gressum, et várii infirmi sanitátem ad ejus sepúlchrum recuperárunt; Lithuanis exiguo número ad potentissimi hostis insperátam irruptiónem trepidántibus in áere apparens, insígnem tribuit victoriam. Quibus permótus Leo Décimus, eúmdem Sanctorum catálogo adscripsit.

In iij. Noct. Hom. in Evang. Sint lumbi vestri, ut in Communi Confessoris non Pontificis, pag. Iviij.

DIE VI. MARTII. In Festo B. Jordani a Pisis, Confessoris

Ordinis Prædicatorum. Duplex. Oratio. Duum confessorem tuum EUS, qui beátum Jordáevangelicæ prædicatiónis dignum ministrum effecisti, ex ejus nobis imitatióne tribue, operári quæ præcipis, ut ætérnæ mercédis fructum consequi valeámus. Per Dóminum.

In j. Nocturno Lectiones, Beátus vir, de Comm. Conf. non Pont. pag. lvj.

[ocr errors]

IN II. NOCTURNO. Lectio iv. donorum cópiam natúra, et grátia mútuo contulérunt in beatum Jordanum, qui Pisis circa dimidium décimi tértii sæculi progénitus est. Animam quippe sortitus bonam, post exactam laudabiliter adolescéntiam, in cœnobio sancti Dominici illíus civitátis, Prædicatórum Institúti hábitum suscepit, brevique magni nominis concionátor éxtitit. Multis annis Florentiæ de

morátus est, verbum Dei e

DIE VII. MARTII.

suggésto annuntiare num- In Festo S.Thomæ de Aquiao

quam intermittens: nec mirum, si copiósos úberis messis fructus colligere illi datum fúerit; quandoquidem sanctitáte vitæ, morúmque suavitáte, magis quam doctrína, et eloquéntia, qua præsta bat, Oratorem sacrum habébat. Quam doctrinæ eminentiam Moderatóres Ordinis quum suspexissent, Lutétiam Parisiórum misérunt, ut ibidem sententias interpretarétur. Sed morbo interceptus, vix Placéntiam ad Æmiliæ fines attigerat, quartodécimo Kalendas Septémbris, anno millésimo tercentésimo undécimo, placidíssime spíritum Deo reddidit. Placéntia Pisas ejus corpus asportátum, juxta aram sancti Petri Mártyris, in ecclésia sui Ordinis cónditum fuit. Cultum ex tunc a fidélibus beáto Jordáno præstitum, atque ad hæc usque témpora propagátum Gregorius Décimus sextus Pontifex Máximus ex Sacrórum Rituum Congregatiónis consúlto rite probavit, concessitque, ut ejus festum ab universo Prædicatorum Ordine, et a Clero Pisánæ diæcéseos cum Officio et Missa, impósterum institui valéret.

Lectio v. et vj. erunt iv. et v.de Comm. Conf. non Pont. Sermo sancti Joannis Chrysostomi. Beáti Jordáni dies, cujus, etc. pag. lvj.

In tij. Nocturno Homilia in Evangel. Sint lumbi, ut in oodem Comm. pag. Iviij.

Conf. et Ecclesiæ Doctor.
Ordinis Prædicatorum.
Totum Duplex.

Ad Vesp. super Psal. Aña. Felix Thomas, Doctor Ecclésiæ, lumen mundi, splendor Itáliæ, candens virgo flore mundítiæ, bina gaudet coróna glóriæ.

Psalm. 400. Laudáte púeri, cum cæteris, pag

X.

[ocr errors]

Capitulum. Eccl. 45. LEGIT eum Dóminus ex E omni carne, et coram præcépta, et legem vitæ, et disciplína, docére Jacob testaméntum suum et judícia sua Israel. B. ix. Sertum gestans.

Hymuus.

[ocr errors]

XULTET mentis júbilo Laudans turba fidélium, Errórum pulso núbilo Per novi solis rádium. Fudit thesauros gratiæ, Thomas in mundi véspere, Donis plenus ex æthere Morum, et sapiéntiæ. e cujus fonte lúminis Verbi coruscant fáculæ, Scriptúræ sacræ núminis, Et veritátis régulæ. Fulgens doctrinæ rádiis, Clarus vitæ mundítia, Splendens miris prodigiis Dat toti mundo gaúdia. [aus Patri sit, ac Génito, Simulque sancto Flamini, Qui sancti Thomæ mérito, Nos cœli jungat ágmini.

Amen.

[merged small][merged small][ocr errors]
[subsumed][merged small][graphic]
« PreviousContinue »