De consolatione philosophiae, Volume 2; Volume 74

Front Cover
A.J. Valpy, 1823 - 579 pages
0 Reviews
Reviews aren't verified, but Google checks for and removes fake content when it's identified
14th-century English copy of Boethius' philosophical dialogue in five books between a narrator and Lady Philosophy which deals with ideas of fate, fortune, and the relationship between free will and divine omniscience, and which was one of the most important philosophical texts of the medieval period. The text alternates between Metrum (verse) and Prosa (prose), and this copy of the text begins with the fifth metrum of Book 2. The text of Books 2 and 3 is fairly heavily marked with interlinear glosses and occasional marginal notes and manicules, and has simple ornamental initials and rubrication; the remainder of the manuscript has only occasional interlinear glosses and spaces with guide letters for initials.
 

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Selected pages

Common terms and phrases

Popular passages

Page 376 - Invenio igitur legem volenti mihi facere bonum, quoniam mihi malum adiacet: condelector enim legi Dei secundum interiorem hominem : video autem aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae et captivantem me in lege peccati, quae est in membris meis.
Page 393 - Sensus enim figuram in subiecta materia constitutam, imaginatio vero solam sine materia iudicat figuram. Ratio vero hanc quoque transcendit speciemque ipsam quae singularibus inest universal! consideration perpendit. Intelligentiae vero celsior oculus exsistit; supergressa namque universitatis ambitum ipsam illam simplicem formam pura mentis acie contuetur.
Page 462 - Hanc igitur video sapientissimorum fuisse sententiam, legem neque hominum ingeniis excogitatam, nec scitum aliquod esse populorum, sed aeternum quiddam, quod Universum mundum regeret imperandi prohibendique sapientia. ita principem legem illam et ultimam mentem esse dicebant omnia ratione aut cogentis aut vetantis dei. ex quo illa lex, quam di humano p generi dederunt, recte est laudata: est enim ratio mensque sapientis ad iubendum et ad deterrendum idonea.
Page 434 - Te videt in somnis : tua sacra et major imago Humana turbat pavidum, cogitque fateri. Hi sunt qui trépidant, et ad omnia fulgura pallent, Cum tonat ; exanimes primo quoque murmure cœli : Non quasi fortuitus, née ventorum rabie, sed Iratus cadat in terras, et vindicet ignis. Illa nibil nocuit, cura graviore timetur Próxima tempestas ; velut hoc dilata sereno.
Page 477 - Atheniensium res gestae, sicuti ego aestumo, satis amplae magnificaeque fuere, verum aliquanto minores tamen quam fama feruntur. Sed quia provenere ibi scriptorum magna ingenia, per terrarum orbem Atheniensium facta pro maxumis celebrantur. Ita eorum, qui ea fecere, virtus tanta habetur, quantum ea verbis potuere extollere praeclara ingenia. At populo Romano numquam ea copia fuit, quia prudentissumus quisque maxume negotiosus erat; ingenium nemo sine corpore exercebat; optumus quisque facere quam...
Page 373 - Ne qua meis esto dictis mora ; luppiter hac stat ; 565 neu quis ob inceptum subitum mihi segnior ito. Urbem hodie, causam belli, regna ipsa Latini, ni frenum accipere et victi parere fatentur, eruam et aequa solo fumantia culmina ponam. Scilicet exspectem, libeat dum proelia Turno 570 nostra pati rursusque velit concurrere victus? Hoc caput, o cives, haec belli summa nefandi: ferte faces propere foedusque reposcite flammis.
Page 430 - ... mentem in duobus fuisse divisam. Sic solus in amoribus conscius, ipse socius in erroribus : et cum discussa caligine de tenebrarum profundo in lucem sapientiae et veritatis emergerem, non respuit comitem, sed quod est gloriosius, praecucurrit.
Page 376 - Humanas vero animas liberiores quidem esse necesse est cum se in mentis divinae speculatione ' conservant : minus vero, cum dilabuntur ad corpora, minusque etiam, cum terrenis artubus colligantur.
Page 477 - Vixere fortes ante Agamemnona Multi ; sed omnes illacrimabiles Urgentur ignotique longa Nocte, carent quia vate sacro.
Page 394 - ... sed intellegentia quasi desuper spectans concepta forma quae subsunt etiam cuncta diiudicat, sed eo modo quo formam ipsam, quae nulli alii nota esse poterat, comprehendit. Nam et rationis uniuersum et imaginationis figuram et materiale sensibile cognoscit nec ratione utens nec imaginatione nec sensibus, sed illo uno ictu mentis formaliter, ut ita dicam, cuncta prospiciens.

Bibliographic information